Ишқро дар банди ҷисм аз печу тоб афканда ем
عشق را در بند جسم از پیچ و تاب افکندهایم
Хизрро дар дом аз мавҷи сароб афканда ем
خضر را در دام از موج سراب افکندهایم
Бо сияҳи мисатони ғифлати тозаи рӯ барме хӯрем
با سیهمستان غفلت تازه رو برمیخوریم
Пеши пои сояи фарши офтоб афканда ем
پیش پای سایه فرش آفتاب افکندهایم
Дурбинон бар фароз кӯҳ бедоранд ва мо
دوربینان بر فراز کوه بیدارند و ما
Дар раҳи сайли ҳаводиси рахти хоб афканда ем
در ره سیل حوادث رخت خواب افکندهایم
Чун самандари ғӯта дар дарёии оташ хӯрда ем
چون سمندر غوطه در دریای آتش خوردهایم
То з рӯй оташин ӯ ниқоб афканда ем
تا ز روی آتشین او نقاب افکندهایم
Бо хаёл рӯй ӯ то ошно гардӣда ем
با خیال روی او تا آشنا گردیدهایم
Пардаи бегонагӣ бар рӯй хоб афканда ем
پرده بیگانگی بر روی خواب افکندهایم
Зон рухи гулгун ба хӯни дил қаноат карда ем
زان رخ گلگون به خون دل قناعت کردهایم
Меҳри гул аз дурбинӣ бар гулоб афканда ем
مهر گل از دوربینی بر گلاب افکندهایم
Зоҳидӣ хушк метарсанд аз барқи фано
زاهدان خشک میترسند از برق فنا
Мо бар ин оташи зи трдстии кабоб афканда ем
ما بر این آتش ز تردستی کباب افکندهایم
Дар чунин баҳрӣ ки мавҷаш мерибоед кӯҳ ро
در چنین بحری که موجش میرباید کوه را
Киштӣ бе лангари худ чун ҳубоб афканда ем
کشتی بیلنگر خود چون حباب افکندهایم
намешавад осони зи ҳиммати мушкили олам , ки мо
میشود آسان ز همت مشکل عالم، که ما
Борҳои гунҷишки худро бар уқоб афканда ем
بارها گنجشک خود را بر عقاب افکندهایم
Ҳамчуи чашми дилбарони соиби мадори хеш ро
همچو چشم دلبران صائب مدار خویش را
Аз сияҳи мастӣ ба бедорӣу хоб афканд ем
از سیهمستی به بیداری و خواب افکندایم