Мо зи шуғли обу гули ойӣнаро пардохтем

ما ز شغل آب و گل آیینه را پرداختیم

Хонасозиро ба худсозӣ мубаддил сохтем

خانه سازی را به خودسازی مبدل ساختیم

намекунад хӯн дар ҷигари боди хазонро ҳамчуи сарв

می کند خون در جگر باد خزان را همچو سرو

Рояти сабзӣ ки аз озодагӣ афрохтем

رایت سبزی که از آزادگی افراختیم

То насузад орзӯ дар дил , нагардад синаи соф

تا نسوزد آرزو در دل، نگردد سینه صاف

Мо ба ин хокистари ин ойӣнаро пардохтем

ما به این خاکستر این آیینه را پرداختیم

Гавҳари дарди талаб дар доман соҳил набӯд

گوهر درد طلب در دامن ساحل نبود

Қатраи худро абаси восил ба дарё сохтем

قطره خود را عبث واصل به دریا ساختیم

Аз нафаси ойӣна мо дошт занги тирагӣ

از نفس آیینه ما داشت زنگ تیرگی

Соф шуд ойӣнаи мо то нафасро бохтем

صاف شد آیینه ما تا نفس را باختیم

Бахти рӯ гардон шуд аз мо то баровардем теғ

بخت رو گردان شد از ما تا برآوردیم تیغ

Фатҳ аз мо буд дар ҳарҷо сипар андохтем

فتح از ما بود در هرجا سپر انداختیم

Нест соиби хоксоронро димоғи интиқом

نیست صائب خاکساران را دماغ انتقام

Мо ба фардои ҷазои девон худ андохтем

ما به فردای جزا دیوان خود انداختیم