Мо нафас бар лаб ба сад ранҷу тъб май оварем

ما نفس بر لب به صد رنج و تعب می آوریم

Пер мегирдем то рӯзӣ ба шаб май оварем

پیر می گردیم تا روزی به شب می آوریم

Рӯзаи ҳарф талаб дорад лаби аҳли карам

روزه حرف طلب دارد لب اهل کرم

Мо ба манзили миҳмонро беталаб май оварем

ما به منزل میهمان را بی طلب می آوریم

Ризқ агар дорад калидӣ дар каф даст дуост

رزق اگر دارد کلیدی در کف دست دعاست

Бе сабаби мо зӯр бар пои талаб май оварем

بی سبب ما زور بر پای طلب می آوریم

Миннати мушкили гушойони не ба нохун ме кунад

منت مشکل گشایان نی به ناخن می کند

Зӯр бар дасти дуои нимшб май оварем

زور بر دست دعای نیمشب می آوریم

Шӯхи чашмии байн ки пеш дар шҳўори ҳасб

شوخ چشمی بین که پیش در شهوار حسب

Устихони пусидае чанд аз насаб май оварем

استخوان پوسیده ای چند از نسب می آوریم

Бесутунро тешаи мо дар фалохан май наад

بیستون را تیشه ما در فلاخن می نهد

Брҷбин чун чини ҷавоҳир аз ғазаб май оварем

برجبین چون چین جواهر از غضب می آوریم

Соиб аз авзоъи мо шӯрида аҳволон мапурс

صائب از اوضاع ما شوریده احوالان مپرس

Гӯша Эй дорему рӯзиро ба шаб май оварем

گوشه ای داریم و روزی را به شب می آوریم