Аз шикасти орзӯи қанд мукаррар ме хӯрем

از شکست آرزو قند مکرر می خوریم

Бар лаби худ хок мемолем ва шукр ме хӯрем

بر لب خود خاک می مالیم و شکر می خوریم

Бо сипеҳри талхи симои хандаи рӯ бар ме хӯрем

با سپهر تلخ سیما خنده رو بر می خوریم

Заҳр агар дар ҷом мо резанд шукр ме хӯрем

زهر اگر در جام ما ریزند شکر می خوریم

Аз ту то даврем аз мо давр мегардад ҳаёт

از تو تا دوریم از ما دور می گردد حیات

Бо ту чун бар мехӯрем аз зиндагӣ барме хӯрем

با تو چون بر می خوریم از زندگی برمی خوریم

Шева мо нест аз бедоди рӯгардон шудан

شیوه ما نیست از بیداد روگردان شدن

Силии дарёи зи халқи хуш чу анбар ме хӯрем

سیلی دریا ز خلق خوش چو عنبر می خوریم

Аз азизи Мисру шкрзор ӯ осӯда ем

از عزیز مصر و شکرزار او آسوده ایم

Мо ки гирди корвонро ҳамчу шукр ме хӯрем

ما که گرد کاروان را همچو شکر می خوریم

Гарчи тбхол хӯн дорем зоҳир дар қадаҳ

گرچه تبخال خون داریم ظاهر در قدح

Бе газанди дидаи бади об кавсар ме хӯрем

بی گزند دیده بد آب کوثر می خوریم

Неъмати алвони оламро кунад хӯн дар ҷигар

نعمت الوان عالم را کند خون در جگر

Косаи хӯнӣ ки мо аз даст дилбар ме хӯрем

کاسه خونی که ما از دست دلبر می خوریم

намекунад аз рӯзии мо кам сипеҳри танги чашм

می کند از روزی ما کم سپهر تنگ چشم

Гоҳе аз бедасту поегар Сикандар ме хӯрем

گاهی از بی دست و پایی گر سکندر می خوریم

Миваҳои хоми анҷум пухта шуд бар хоки рехт

میوه های خام انجم پخته شد بر خاک ریخت

Мо зхомӣ ҳамчунон гармоӣ маҳшар ме хӯрем

ما زخامی همچنان گرمای محشر می خوریم

Худнамое нест дар зери фалаки ойини мо

خودنمایی نیست در زیر فلک آیین ما

Зери хокистари дили худ ҳамчу ахгар ме хӯрем

زیر خاکستر دل خود همچو اخگر می خوریم

Барнаме дорем даст аз зулфи мишкӣни сухан

برنمی داریم دست از زلف مشکین سخن

Чун қалами чандон ки захми теғ бар сар ме хӯрем

چون قلم چندان که زخم تیغ بر سر می خوریم

Дар талофии миваи ширин ба доман май диҳем

در تلافی میوه شیرین به دامن می دهیم

Ҳамчуи нахли пари самари сангӣ ки бар сар ме хӯрем

همچو نخل پر ثمر سنگی که بر سر می خوریم

Соиб аз файз хамӯшӣ дар дили дарёии талх

صائب از فیض خموشی در دل دریای تلخ

Оби ширин чун садаф аз ҷом гавҳар ме хӯрем

آب شیرین چون صدف از جام گوهر می خوریم