Мо зи ҳайрат дар ҳарими васли ҳиҷрон май кашем

ما ز حیرت در حریم وصل هجران می کشیم

Далви худ холии бурун аз чоҳи канъон май кашем

دلو خود خالی برون از چاه کنعان می کشیم

Манъмонгар пеши меҳмони неъмати алвони кашанд

منعمان گر پیش مهمان نعمت الوان کشند

Мо ба ҷои суфраи хиҷлати пеши меҳмон май кашем

ما به جای سفره خجلت پیش مهمان می کشیم

Аз фишори қабри ҳаргизи қисмат куффор нест

از فشار قبر هرگز قسمت کفار نیست

Ончии мо аз танагии саҳрои имкон май кашем

آنچه ما از تنگی صحرای امکان می کشیم

Доман хокаст аз хӯни азизони лолаи зор

دامن خاک است از خون عزیزان لاله زار

Аз ръўнти мо ҳамон бар хоки домон май кашем

از رعونت ما همان بر خاک دامان می کشیم

Фикр рангинаст боғи длгшои аҳли фикр

فکر رنگین است باغ دلگشای اهل فکر

Чун ғамӣ рӯ медиҳад сар дар гиребон май кашем

چون غمی رو می دهد سر در گریبان می کشیم

Дар ҳавои ком дунё нест оҳи сарди мо

در هوای کام دنیا نیست آه سرد ما

Бар саводи офариниши хати бутлон май кашем

بر سواد آفرینش خط بطلان می کشیم

Бар шикори лоғар аз сарпанҷа шерон нарафт

بر شکار لاغر از سرپنجه شیران نرفت

Ончӣ аз дасти навозиши мо заъифон май кашем

آنچه از دست نوازش ما ضعیفان می کشیم

Дигарон соиб ба талхӣ бода менӯшанд ва мо

دیگران صائب به تلخی باده می نوشند و ما

Ҷоми пари хӯнро ба сар бо рӯй хандон май кашем

جام پر خون را به سر با روی خندان می کشیم