Мо куҷои дасти ошно бо муҳра гул ме кунем

ما کجا دست آشنا با مهره گل می‌کنیم

Машварат чун ғунча бо сӣ пора дил ме кунем

مشورت چون غنچه با سی پاره دل می‌کنیم

Баҳри пуршӯри ҳаводис дар каф мо оҷизаст

بحر پرشور حوادث در کف ما عاجزست

Мавҷро аз лангари таслим соҳил ме кунем

موج را از لنگر تسلیم ساحل می‌کنیم

Ҳамчуи мижгони рӯзу шаб дар пеши чашм устода аст

همچو مژگان روز و شب در پیش چشم استاده است

Аз хаёлаши хешро чандон ки ғофил ме кунем

از خیالش خویش را چندان که غافل می‌کنیم

Доғи ишқиро ки дар сад парда май бояд ниҳон

داغ عشقی را که در صد پرده می‌باید نهان

Лолаи домони дашту шамъ маҳфил ме кунем

لاله دامان دشت و شمع محفل می‌کنیم

Нохун фӯлод дорад миннати равшангарон

ناخن فولاد دارد منت روشنگران

Теғи ҷонро равшан аз хокистар дил ме кунем

تیغ جان را روشن از خاکستر دل می‌کنیم

Давлатӣ каз сояи хезади тирагӣ бор оварад

دولتی کز سایه خیزد تیرگی بار آورد

Сафҳаи боли ҳуморо фард ботил ме кунем

صفحه بال هما را فرد باطل می‌کنیم

Кӣ ба дасти сунбули фирдавси дил хоҳем дод

کی به دست سنبل فردوس دل خواهیم داد

Мо ки дар савдои зулфи ёри дил дил ме кунем

ما که در سودای زلف یار دل‌دل می‌کنیم

Шабнамем аммо зи баси гирди ҳаводис хӯрда ем

شبنمیم اما ز بس گرد حوادث خورده‌ایم

Чашмаи хуршеди олами тобро гул ме кунем

چشمه خورشید عالم‌تاب را گل می‌کنیم

Фикри мо соиби саҳоби навбаҳор раҳмат аст

فکر ما صائب سحاب نوبهار رحمت است

Мо замини шӯрро як лаҳза қобил ме кунем

ما زمین شور را یک لحظه قابل می‌کنیم