Даст агар кӯтоҳ бошад орзӯе ме кунем

دست اگر کوتاه باشد آرزویی می کنیم

Зулфи мишкӣни туро аз давр бӯе ме кунем

زلف مشکین ترا از دور بویی می کنیم

Тоъат мо нест ғайриаз шустани даст аз ҷаҳон

طاعت ما نیست غیراز شستن دست از جهان

Гар намоз аз мо намеояд вузӯе ме кунем

گر نماز از ما نمی آید وضویی می کنیم

Нест ғмхўорӣ ки бахшад хонаи моро сафо

نیست غمخواری که بخشد خانه ما را صفا

Синаро аз оҳ гоҳе рафт ва рӯе ме кунем

سینه را از آه گاهی رفت و رویی می کنیم

То расад вақте ки бояд бар замин андохтан

تا رسد وقتی که باید بر زمین انداختن

Хирқаи танро ба обу нон руфӯе ме кунем

خرقه تن را به آب و نان رفویی می کنیم

Гарчи медонем гули масти шароб ғифлат аст

گرچه می دانیم گل مست شراب غفلت است

Ҳамчуи булбул дар гулистон ҳоиҳўиӣ ме кунем

همچو بلبل در گلستان هایهویی می کنیم

Нест бӯе аз вафо ҳар чанд ин гулзор ро

نیست بویی از وفا هر چند این گلزار را

Гар гули коғаз ба даст афтод бӯе ме кунем

گر گل کاغذ به دست افتاد بویی می کنیم

Чун ҳубоби шӯхи чашми мо ба соф бода нест

چون حباب شوخ چشم ما به صاف باده نیست

Сулҳи азин майхона бо дард сабуе ме кунем

صلح ازین میخانه با درد سبویی می کنیم

Қатра чун дар мавҷ баҳр овехт дарё ме шавад

قطره چون در موج بهر آویخت دریا می شود

Ҷони зори хешро пайванд мӯе ме кунем

جان زار خویش را پیوند مویی می کنیم

Мӯри моро нест пурвои шикваи салтанат

مور ما را نیست پروای شکوه سلطنت

Гар диҳад рӯ бо сулаймон гуфтугӯе ме кунем

گر دهد رو با سلیمان گفتگویی می کنیم

Беш азин аз зоҳидии имсок меинсоф нест

بیش ازین از زاهدان امساک می انصاف نیست

Ин ғубори олӯдагонро шустушӯе ме кунем

این غبار آلودگان را شستشویی می کنیم

Дар ҷаҳони биўФои андеша манзил хатост

در جهان بیوفا اندیشه منزل خطاست

намеравад сайлоб то мо фикр ҷӯӣ ме кунем

می رود سیلاب تا ما فکر جویی می کنیم

Гарчи натавон ёфтан он гавҳар ноёб ро

گرچه نتوان یافتن آن گوهر نایاب را

То нафас боқӣаст соиб ҷустуҷӯе ме кунем

تا نفس باقی است صائب جستجویی می کنیم