Гар чунин аз кафи Аннани тавсани дил май диҳем

گر چنین از کف عنان توسن دل می دهیم

Рафтаи рафтаи пушти брдиўори манзил май диҳем

رفته رفته پشت بردیوار منزل می دهیم

Хилват дар анҷуманро эътибор дигараст

خلوت در انجمن را اعتبار دیگرست

Мо зи хилвати дӯстӣҳо тан ба маҳфил май диҳем

ما ز خلوت دوستیها تن به محفل می دهیم

Имтиҳони қӯти бозуӣ дарё ме кунем

امتحان قوت بازوی دریا می کنیم

Мо Аннан чун мавҷ агар гоҳе ба соҳил май диҳем

ما عنان چون موج اگر گاهی به ساحل می دهیم

Хоки мо афтодагонро даст домангир нест

خاک ما افتادگان را دست دامنگیر نیست

Ҷон ба овози ҷарас дар пои маҳмил май диҳем

جان به آواز جرس در پای محمل می دهیم

Оҳ агар уфтад ба рӯй каъбаи дили чашми мо

آه اگر افتد به روی کعبه دل چشم ما

Мо ки дил аз кафи зтўФи каъбаи гул май диҳем

ما که دل از کف زطوف کعبه گل می دهیم

Босбкрўҳони гронҷонии намӯдан мушкил аст

باسبکروحان گرانجانی نمودن مشکل است

Пеши боди субҳи ҷон чун шамъи маҳфил май диҳем

پیش باد صبح جان چون شمع محفل می دهیم

Захми хории сайди моро мекашад дар хоку хӯн

زخم خاری صید ما را می کشد در خاک و خون

Бе сабаби тсдиъи дасту теғи қотил май диҳем

بی سبب تصدیع دست و تیغ قاتل می دهیم

Баҳр агар чун панҷаи марҷон буд дар даст ҳо

بحر اگر چون پنجه مرجان بود در دست ها

Чун ҷавоби талх беминнат ба соил май диҳем

چون جواب تلخ بی منت به سایل می دهیم

Соиб аз қаҳт ҳам овозаст дар дашти ҷунун

صائب از قحط هم آوازست در دشت جنون

Гӯш агар гоҳе ба фарёди слосл май диҳем

گوش اگر گاهی به فریاد سلاسل می دهیم