Ҳадиси талх носеҳ кард бихўд чун май ноБам

حدیث تلخ ناصح کرد بیخود چون می نابم

Забон мор шуд аз мастии ғифлати раги хобам

زبان مار شد از مستی غفلت رگ خوابم

Ба гирди ман расӣдани кор ҳар сабки ҷавлон

به گرد من رسیدن کار هر سبک جولان

Ки аз дарёи ғуборолуд берун рафт сайлобам

که از دریا غبارآلود بیرون رفت سیلابم

Чунон носозгорӣ реша дорад дар вуҷӯди ман

چنان ناسازگاری ریشه دارد در وجود من

Ки аз шерозаи мижгон парешон мешавад хобам

که از شیرازه مژگان پریشان می شود خوابم

Ҳамон чашми чароғ аз тангдастон ҷаҳон дорам

همان چشم چراغ از تنگدستان جهان دارم

Агар чаҳ тоқ дар ҳоҷати равоеи ҳамчуи миҳробам

اگر چه طاق در حاجت روایی همچو محرابم

Ба зӯри ҷазбаи ман зӯри дарё барнаме ояд

به زور جذبه من زور دریا برنمی آید

Ба соҳил май кшонмгар наҳанг уфтад ба қуллобам

به ساحل می کشانم گر نهنگ افتد به قلابم

Мабош эй содаи лавҳ аз зоҳири ҳамвори ман эмин

مباش ای ساده لوح از ظاهر هموار من ایمن

Ки дорад барқҳо пӯшидаи зери абри санҷобам

که دارد برقها پوشیده زیر ابر سنجابم

Нигарадед аз сФидиҳои мӯ ойӣнаам равшан

نگردید از سفیدیهای مو آیینه ام روشن

Зиҳии ғифлат ки дар субҳи қиёмат май баради хобам

زهی غفلت که در صبح قیامت می برد خوابم

Пас аз умрӣ ки аз Нитсаон гирифтам қатраи обӣ

پس از عمری که از نیسان گرفتم قطره آبی

Гиреҳ шуд чун гуҳар аз ташнаи чашмон дар гулӯи обам

گره شد چون گهر از تشنه چشمان در گلو آبم

Ба нисбат гар шавад сарриштаи пайвандҳо муҳкам

به نسبت گر شود سررشته پیوندها محکم

Марои ин бас ки бо мӯии миёни ёри ҳмтобм

مرا این بس که با موی میان یار همتابم

Макун эй шамъ бо ман саркашӣ каз покдомонӣ

مکن ای شمع با من سرکشی کز پاکدامانی

Ба як хамёзаи хушк аз ту қонеъи ҳамчуи миҳробам

به یک خمیازه خشک از تو قانع همچو محرابم

Хамӯшӣ бар наёяд бо дили пуршӯри ман соиб

خموشی بر نیاید با دل پرشور من صائب

На он баҳрам ки меҳр лаб тавонад гашти гирдобам

نه آن بحرم که مهر لب تواند گشت گردابم