зи кӯшиши ҳосилии ғайр аз ғубор дил наме ёбам

ز کوشش حاصلی غیر از غبار دل نمی یابم

Ба аз афтодагии ин роҳро манзил наме ёбам

به از افتادگی این راه را منزل نمی یابم

Ки гардонид аз олам надонам рӯй дилҳо ро

که گردانید از عالم ندانم روی دلها را

Ки аз соҳибдилони аҳд рӯй дил наме ёбам

که از صاحبدلان عهد روی دل نمی یابم

Чаҳ соъат буд банд аз пои ман бардошти битобӣ

چه ساعت بود بند از پای من برداشت بیتابی

Ки чун реги равон май гирдам ва манзил наме ёбам

که چون ریگ روان می گردم و منزل نمی یابم

Зуҳӯри ҳақи зи ботили чашми ман бастааст эй худ байн

ظهور حق ز باطل چشم من بسته است ای خود بین

Ту Лайлиро наме ёбӣ ва ман маҳмил наме ёбам

تو لیلی را نمی یابی و من محمل نمی یابم

Ба эҳсон ме тавон ҷони баради азин дарёии пуршӯраш

به احسان می توان جان برد ازین دریای پرشورش

Канори ин баҳрро ҷузи доман соил наме ёбам

کنار این بحر را جز دامن سایل نمی یابم

Ки аз гирдоби афканди ин гиреҳ дар кори дрёро

که از گرداب افکند این گره در کار دریارا

Ки чандоне ки май гирдам дар ӯ соҳил наме ёбам

که چندانی که می گردم در او ساحل نمی یابم

Даруни синаи хирманҳо зи тухм дӯстӣ дорам

درون سینه خرمنها ز تخم دوستی دارم

Замини синаи аҳбобро қобил наме ёбам

زمین سینه احباب را قابل نمی یابم

зи обу гули турогар ҳосилӣ бошад ғанимати дон

ز آب و گل ترا گر حاصلی باشد غنیمت دان

Ки ман ҷузи мояи лағзиш дар об ва гул наме ёбам

که من جز مایه لغزش در آب و گل نمی یابم

Чунон аз мавҷи раҳмати домани ин баҳр холӣ шуд

چنان از موج رحمت دامن این بحر خالی شد

Ки ҷавҳар дар ҷабини ханҷари қотил наме боБам

که جوهر در جبین خنجر قاتل نمی بابم

зи бори тавқ чун қамарӣ чаро гардани сияҳи созам

ز بار طوق چون قمری چرا گردن سیه سازم

Ки ман чун сарви азин гарданкашон ҳосил наме ёбам

که من چون سرو ازین گردنکشان حاصل نمی یابم

Туро гар ҳаст азин дарёи гуҳар дар кафи ғанимати дон

ترا گر هست ازین دریا گهر در کف غنیمت دان

Ки ман гавҳари бғир аз уқда мушкил наме ёбам

که من گوهر بغیر از عقده مشکل نمی یابم

Надорад фикри риҳлати роҳ дар ҷисми гронҷонм

ندارد فکر رحلت راه در جسم گرانجانم

Ба афтодани ман ин деворро моил наме ёбам

به افتادن من این دیوار را مایل نمی یابم

Ба бор дил бисоз аз хилвати он шамъ бе парво

به بار دل بساز از خلوت آن شمع بی پروا

Ки бо парвонагии ман бор дар маҳфил наме ёбам

که با پروانگی من بار در محفل نمی یابم

Мҷу соиб навой дилпазир аз андалеби ман

مجو صائب نوای دلپذیر از عندلیب من

Ки дар олами нишон аз ҳеҷ соҳибдил наме ёбам

که در عالم نشان از هیچ صاحبدل نمی یابم