Ба ёди оташини рухсорае дар анҷуман рафтам

به یاد آتشین رخساره ای در انجمن رفتم

Ба пои шамъи афтодам чу ашк аз хештан рафтам

به پای شمع افتادم چو اشک از خویشتن رفتم

Нашуд қисмат каз он оҳӯии ваҳшии нақш по ёбам

نشد قسمت کز آن آهوی وحشی نقش پا یابم

Ба бӯяш гарчи сад навбат ба саҳроӣ хутан рафтам

به بویش گرچه صد نوبت به صحرای ختن رفتم

Ба наздикӣ машав аз макри Юсуфи талъатони эмин

به نزدیکی مشو از مکر یوسف طلعتان ایمن

Ки ман бо доғи ҳурмон аз таҳи як перҳан рафтам

که من با داغ حرمان از ته یک پیرهن رفتم

Чаҳ сӯрат дорад аз танагии тавон дидан даҳонаш ро

چه صورت دارد از تنگی توان دیدن دهانش را

Ки ман худро надидам , то ба фикри он даҳан рафтам

که من خود را ندیدم ، تا به فکرِ آن دهن رفتم

Тамом аз гардиши чашм ту шуд кори ман эй соқӣ

تمام از گردش چشم تو شد کار من ای ساقی

Задаст ман бигир ин ҷомро каз хештан рафтам

زدست من بگیر این جام را کز خویشتن رفتم

Зҳмроҳон касе нагирифт шамъии пеши роҳи ман

زهمراهان کسی نگرفت شمعی پیش راه من

Ба барқи тешаи зини зулмати бурун чун кӯҳкан рафтам

به برق تیشه زین ظلمت برون چون کوهکن رفتم

Гул аз ман ранг ва булбул дошт оҳанг аз навой ман

گل از من رنگ و بلبل داشت آهنگ از نوای من

Намонад аз ҳасану ишқи осор то ман аз чаман рафтам

نماند از حسن و عشق آثار تا من از چمن رفتم

Ба буи перҳан натавон маро аз худ баровардан

به بوی پیرهن نتوان مرا از خود برآوردن

Ки ман дар соъати сангин ба ин байт алҳзн рафтам

که من در ساعت سنگین به این بیت الحزن رفتم

зи заррот ҷаҳон нагусаст чун хуршеди файзи ман

ز ذرات جهان نگسست چون خورشید فیض من

Ба зоҳир чанд рӯзӣ гарчи дар абр кафан рафтам

به ظاهر چند روزی گرچه در ابر کفن رفتم

Дар иқлӣми таҷарруди подшоҳи вақт худ будам

در اقلیم تجرد پادشاه وقت خود بودم

намедонам чаҳ кардам то ба зиндон бадан рафтам

نمی دانم چه کردم تا به زندان بدن رفتم

Ба умри ҷовдони боз омадани сӯрат наме бандад

به عمر جاودان باز آمدن صورت نمی بندد

Раҳи даврӣ ки як мижгон задан бехештан рафтам

ره دوری که یک مژگان زدن بی خویشتن رفتم

Гиребони сухани соиб ба даст осон ме ояд

گریبان سخن صائب به دست آسان نمی آید

Дилами шқ чун қалам шуд бас ки дунбол сухан рафтам

دلم شق چون قلم شد بس که دنبال سخن رفتم