Парешон чанд дар ваҳшати сарои обу гули гирдам

پریشان چند در وحشت‌سرای آب و گل گردم

Дил аз дунбол ман гардад ман аз дунболи дили гирдам

دل از دنبال من گردد من از دنبال دل گردم

Ба таъмири тани хокии дили ман барнаме ояд

به تعمیر تن خاکی دل من برنمی‌آید

Кадомин рахнаро меъмори азин як мушти гули гирдам

کدامین رخنه را معمار ازین یک مشت گل گردم

Аҷаб дорам гузорад оҳи олами сӯзи ман фардо

عجب دارم گذارد آه عالم‌سوز من فردا

Ки аз трдомнӣ дар ҳалқаи покони хаҷали гирдам

که از تردامنی در حلقه پاکان خجل گردم

Нахоҳад нуқтае аз номаи аъмоли ман мондан

نخواهد نقطه‌ای از نامه اعمال من ماندن

Ба ин унвон агар аз рӯсиёҳии мунфаили гирдам

به این عنوان اگر از روسیاهی منفعل گردم

Ману гардани фарозӣ бар умеди хўнбҳои ҳошо

من و گردن فرازی بر امید خونبها حاشا

Гуворо нестам бар теғ агар хӯни бҳли гирдам

گوارا نیستم بر تیغ اگر خون بحل گردم

Тавон то зер по шуд хоки он сарви хиромон ро

توان تا زیر پا شد خاک آن سرو خرامان را

Чаро чун қамарёни баргарди сару по ба гули гирдам

چرا چون قمریان برگرد سر و پا به گل گردم

Фиреби ваъда ӯ гарчи соиб борҳо хӯрдам

فریب وعده او گرچه صائب بارها خوردم

Ҳамон хўшўқт аз паймони он паймони гусали гирдам

همان خوشوقت از پیمان آن پیمان‌گسل گردم