На баҳри об аз сӯзи дили битоб май гирдам

نه بهر آب از سوز دل بیتاب می گردم

Ки чун тбхоли ман аз тишнагии сероб май гирдам

که چون تبخال من از تشنگی سیراب می گردم

Сифедӣ кард чашмамро кафи дарёии навмидӣ

سفیدی کرد چشمم را کف دریای نومیدی

Ҳамон ман дар талош гавҳар ноёб май гирдам

همان من در تلاش گوهر نایاب می گردم

Пар аз гавҳар кунамгар чун садафи домони соил ро

پر از گوهر کنم گر چون صدف دامان سایل را

Ҳамон чун абрнисон аз хиҷолати об май гирдам

همان چون ابرنیسان از خجالت آب می گردم

Чаҳ ҳосил каз дарозии ришта умрам шавад афзӯн

چه حاصل کز درازی رشته عمرم شود افزون

Чу ман аз биқрории харҷи печу тоб май гирдам

چو من از بیقراری خرج پیچ و تاب می گردم

Ҷавоб хушк мегуяд ба рӯем абри дарёи дил

جواب خشک می گوید به رویم ابر دریا دل

Чу гавҳар гарчи аз як қатраи ман сероб май гирдам

چو گوهر گرچه از یک قطره من سیراب می گردم

Ҳамон мушти хас ва хорӣаст аз гардиши марои ҳосил

همان مشت خس و خاری است از گردش مرا حاصل

Ба гирди хештани чандон ки чун гирдоб май гирдам

به گرد خویشتن چندان که چون گرداب می گردم

Ба сад ҷониби баради дил дар намозам аз парешоне

به صد جانب برد دل در نمازم از پریشانی

Ба ранги сбҳаҳи ман саргашта дар миҳроб май гирдам

به رنگ سبحه من سرگشته در محراب می گردم

Надорад нафаси кофар дар мақоми файзи даст аз ман

ندارد نفس کافر در مقام فیض دست از من

Гарон аз хоби ғифлат беш дар миҳроб май гирдам

گران از خواب غفلت بیش در محراب می گردم

Шабистони ҷаҳонро гарчи равшан аз баён дорам

شبستان جهان را گرچه روشن از بیان دارم

Ҳамон чун шамъи соиб аз хиҷолати об май гирдам

همان چون شمع صائب از خجالت آب می گردم