Ба мангар дард ва доғӣ мерасад хушҳол май гирдам

به من گر درد و داغی می رسد خوشحال می گردم

Ки аз лаби тишнагии сероб чун тбхол май гирдам

که از لب تشنگی سیراب چون تبخال می گردم

Зўҳшти сояро чун нофа аз худ давр ме созад

زوحشت سایه را چون نافه از خود دور می سازد

Ғизоли шӯхи чашмиро ки ман дунбол май гирдам

غزال شوخ چشمی را که من دنبال می گردم

Чу нақш по гузидам хоксорӣ то шавам эмин

چو نقش پا گزیدم خاکساری تا شوم ایمن

Надонистам зи ҳамвории фузуни помол май гирдам

ندانستم ز همواری فزون پامال می گردم

Саг аз ҳамроҳии асҳоби Каҳф аз шер мардон шуд

سگ از همراهی اصحاب کهف از شیر مردان شد

Надорам гарчи ҳолеи гирди аҳли ҳол май гирдам

ندارم گرچه حالی گرد اهل حال می گردم

Кафи хокистарам аммо агар толеъ кунад ёрӣ

کف خاکسترم اما اگر طالع کند یاری

Зқрби шуъла чун парвонаи заррини бол май гирдам

زقرب شعله چون پروانه زرین بال می گردم

зи кӯҳи дарди лангар ме тавонам гашти дарё ро

ز کوه درد لنگر می توانم گشت دریا را

Чу бидрдон ба зоҳир гарчи Форғбол май гирдам

چو بیدردان به ظاهر گرچه فارغبال می گردم

Чунон ҳирси гарони рағбат сабк кардааст ақлам ро

چنان حرص گران رغبت سبک کرده است عقلم را

Ки аз бори гарони осӯда чун ҳмол май гирдам

که از بار گران آسوده چون حمال می گردم

Чаро беҳудаи гирдами гирди хирмани танги чашмон ро

چرا بیهوده گردم گرد خرمن تنگ چشمان را

Чу ман қонеъ ба грдоздонаҳ чун ғарбол май гирдам

چو من قانع به گردازدانه چون غربال می گردم

Чаҳ бо ман метавонад кард соиби оташи дӯзах

چه با من می تواند کرد صائب آتش دوزخ

Чу ман об аз ҳиҷоби зиштии аъмол май гирдам

چو من آب از حجاب زشتی اعمال می گردم