з гуфту гӯи сабк чун мавҷи тӯфони дида май гирдам

ز گفت و گو سبک چون موج طوفان دیده می گردم

зи хомӯшии гарон чун гавҳари санҷида май гирдам

ز خاموشی گران چون گوهر سنجیده می گردم

зи чашми шӯри оби зиндагонӣ талх ме гардад

ز چشم شور آب زندگانی تلخ می گردد

Аз он чун Хизри баргарди ҷаҳони пӯшида май гирдам

از آن چون خضر برگرد جهان پوشیده می گردم

зи бас коҳидаҳам аз сарди Меҳрӣҳои ғмхўорон

ز بس کاهیده ام از سرد مهریهای غمخواران

Бо андак рӯй гармии мӯии оташи дида май гирдам

با اندک روی گرمی موی آتش دیده می گردم

Насими Миср агар дар кулбаи аҳзон ман ояд

نسیم مصر اگر در کلبه احزان من آید

Зўҳшти музтариб чун шамъи сарсари дида май гирдам

زوحشت مضطرب چون شمع صرصر دیده می گردم

Надорад реша дар хоки таъаллуқи гирдбоди ман

ندارد ریشه در خاک تعلق گردباد من

Хас ва хошок ҳастиро ба ҳам печида май гирдам

خس و خاشاک هستی را به هم پیچیده می گردم

Дар он водӣ ки гул аз захми хораш ме тавон чидан

در آن وادی که گل از زخم خارش می توان چیدن

зи кӯтаҳи дидагӣ бо домани барчӣда май гирдам

ز کوته دیدگی با دامن برچیده می گردم

Марои рӯзӣ ки он хуршеди симо дар назар ояд

مرا روزی که آن خورشید سیما در نظر آید

Чу ашки худ тамоми шаб ба гирди дида май гирдам

چو اشک خود تمام شب به گرد دیده می گردم

Мҷу аз ман сухан дар базми он ойӣнаи рӯи соиб

مجو از من سخن در بزم آن آیینه رو صائب

Ки дар беруни маҳфили ман нафаси дуздида май гирдам

که در بیرون محفل من نفس دزدیده می گردم