Дили сад пораи худро ба зулфи ёр май бандам

دل صد پاره خود را به زلف یار می بندم

Ман ин авроқро шероза аз зуннор май бандам

من این اوراق را شیرازه از زنار می بندم

Ба чашми хираи расвои нигоҳон барнаме оем

به چشم خیره رسوا نگاهان برنمی آیم

Ба афсун гарчи чашми рахнаи девор май бандам

به افسون گرچه چشم رخنه دیوار می بندم

Дами сарди харидорон агар ин чошнӣ дорад

دم سرد خریداران اگر این چاشنی دارد

Шавамгар оби гавҳари яхи дарин бозор май бандам

شوم گر آب گوهر یخ درین بازار می بندم

Забон дар ком чун пайконам аз хушкӣ наме гардад

زبان در کام چون پیکانم از خشکی نمی گردد

Лаби хушк аз такаллум чун лаби сӯфор май бандам

لب خشک از تکلم چون لب سوفار می بندم

зи чашмам рӯй май тобади зи ҳарфам гӯш ме гирад

ز چشمم روی می تابد ز حرفم گوش می گیرد

Нигаҳ дар чашм май дуздами лаб аз гуфтор май бандам

نگه در چشم می دزدم لب از گفتار می بندم

зи тасхири мазоҳи саркаш ӯ оҷизами вар на

ز تسخیر مزاح سرکش او عاجزم ور نه

Ба трдстии шуъларо бо хор май бандам

به تردستی شعله را با خار می بندم

Камар дар хӯни ман сад андалеби маст май бандад

کمر در خون من صد عندلیب مست می بندد

Гули доғӣ агар бар гӯшаи дастор май бандам

گل داغی اگر بر گوشه دستار می بندم

Фиристам нома чун соиб ба он сангини дили кофар

فرستم نامه چون صائب به آن سنگین دل کافر

Ба боли нома бар бо риштаи зуннор май бандам

به بال نامه بر با رشته زنار می بندم