Надидам рӯзи хуш то чун қалам рӯй сухан дидам

ندیدم روز خوش تا چون قلم روی سخن دیدم

Ба зер теғ рафтам то збнд озод гардидам

به زیر تیغ رفتم تا زبند آزاد گردیدم

Зпичу тоб ҷавҳардор гардид устихони ман

زپیچ و تاب جوهردار گردید استخوان من

Збси брхўиштн дар тангнои фикри печидам

زبس برخویشتن در تنگنای فکر پیچیدم

Бғир аз гиряи талх надомат чист дар дастам

بغیر از گریه تلخ ندامت چیست در دستم

Чу гули зини дафтари рангин ки ман бар икдгри чидам

چو گل زین دفتر رنگین که من بر یکدگر چیدم

Манеҳ ангушт бар ҳарфам агар дарди сухани дорӣ

منه انگشت بر حرفم اگر درد سخن داری

Ки бар ҳар нуқтаи ман сад бор чун паргор гардидам

که بر هر نقطه من صد بار چون پرگار گردیدم

зи хӯн шикваам чун лола домоне нашуд рангин

ز خون شکوه ام چون لاله دامانی نشد رنگین

Кашидам косаҳои хӯн ва бар лаб хок молидаам

کشیدم کاسه های خون و بر لب خاک مالیدم

Саромад гарчи дар инсоф додани рӯзгори ман

سرآمد گرچه در انصاف دادن روزگار من

Мусулмон нестам аз ҳеҷ каси инсоф агар дидам

مسلمان نیستم از هیچ کس انصاف اگر دیدم

Надидам рӯй дил аз ҳечкас ғайр аз сухани соиб

ندیدم روی دل از هیچکس غیر از سخن صائب

Ба лавҳи офариниш чун қалами чандон ки гардидам

به لوح آفرینش چون قلم چندان که گردیدم