Набард аз синаи ҷоми бодаи гулранги зангорам

نبرد از سینه جام باده گلرنگ زنگارم

Ҳилол мнхсФ шуд сайқал аз ойӣнаи торам

هلال منخسف شد صیقل از آیینه تارم

Наҳафтум дар раги ҷони куфрро чун шамъ , азин ғофил

نهفتم در رگ جان کفر را چون شمع، ازین غافل

Ки хоҳад аз гиребони сар бурун оварад зуннорам

که خواهد از گریبان سر برون آورد زنارم

Ба зӯри брдбориҳо ба худ ҳамвор май созам

به زور بردباریها به خود هموار می سازم

Дуруштӣ мекунад чун Асия ҳар кас ки дар корам

درشتی می کند چون آسیا هر کس که در کارم

Ба об рӯй худ аз гавҳарами қонеъи дарин дарё

به آب روی خود از گوهرم قانع درین دریا

Раҳин миннати худ гӯ макун абргҳри боРом

رهین منت خود گو مکن ابرگهر بارم

Аз он ҳар рӯзи оби гавҳари ман беш ме гардад

از آن هر روز آب گوهر من بیش می گردد

Ки гардад об аз шарми туҳидастии харидорам

که گردد آب از شرم تهیدستی خریدارم

Кунам дар навбаҳорони сарфи баргу бори худ соиб

کنم در نوبهاران صرف برگ و بار خود صائب

Хазонро нест ранг аз боддстиҳои зглзорм

خزان را نیست رنگ از باددستیها زگلزارم