Чунон саргарме аз шавқи он гулгун қабо дорам

چنان سرگرمیی از شوق آن گلگون قبا دارم

Ки бар гул май хиромами хорогар дар зер по дорам

که بر گل می خرامم خاراگر در زیر پا دارم

Канори шавқи ман чун мавҷ осоиш наме донад

کنار شوق من چون موج آسایش نمی داند

Ба дарё май рӯми дасту бағал то даст ва по дорам

به دریا می روم دست و بغل تا دست و پا دارم

Агарчӣ дар таҳи як перҳан бо моҳи канъонам

اگرچه در ته یک پیرهن با ماه کنعانم

Ба буии перҳани сар дар паии бод сабо дорам

به بوی پیرهن سر در پی باد صبا دارم

Гиреҳ дар кокулаш нагузошт мижгони баланд ӯ

گره در کاکلش نگذاشت مژگان بلند او

Чаҳ хӯнҳо дар ҷигар зон новаки кокул рибо дорам

چه خونها در جگر زان ناوک کاکل ربا دارم

зи хори хушки ман эй шохи гули доман кашон магзар

ز خار خشک من ای شاخ گل دامن کشان مگذر

Ки ранги мардуми бегонаи буи ошно дорам

که رنگ مردم بیگانه بوی آشنا دارم

Биё эй ишқ агар дории димоғи ҷилваи пардозӣ

بیا ای عشق اگر داری دماغ جلوه پردازی

Ки аз доғи ҷунуни ойӣнаҳои хуш ҷило дорам

که از داغ جنون آیینه های خوش جلا دارم

Ба як олами тавваҷуҳ аз ту чун қонеъ тавонам шуд

به یک عالم توجه از تو چون قانع توانم شد

Ки ман аз ҷумлаи олам туро дорам , туро дорам

که من از جمله عالم ترا دارم، ترا دارم

Чу буи гул намегардад ба доман ошно поем

چو بوی گل نمی گردد به دامن آشنا پایم

Ба зоҳир гарчи дасту пои кӯшиш дар ҳино дорам

به ظاهر گرچه دست و پای کوشش در حنا دارم

Зулоли зиндагӣ дар соғари ман ранг гирданд

زلال زندگی در ساغر من رنگ گرداند

Ҳамон хӯн мехӯрамгар дар қадаҳи об бақо дорам

همان خون می خورم گر در قدح آب بقا دارم

Чунон дар покбозӣ аз алойиқ гаштаам урён

چنان در پاکبازی از علایق گشته ام عریان

Ки ҳоли муҳраи шшдри зи нақш бӯрё дорам

که حال مهره ششدر ز نقش بوریا دارم

Ҷунунам ихтиёрӣ нест то гирдами ънонгирш

جنونم اختیاری نیست تا گردم عنانگیرش

Чу барги коҳи парвозӣ ба бол каҳрабо дорам

چو برگ کاه پروازی به بال کهربا دارم

Агарчӣ дурбинони чашми дарё май шморндм

اگرچه دوربینان چشم دریا می شمارندم

Ҳубоби осо ба кафи ҷои гҳрмштӣ ҳаво дорам

حباب آسا به کف جای گهرمشتی هوا دارم

Маро натавон ба теғ аз дард бе дармони ҷудо кардан

مرا نتوان به تیغ از درد بی درمان جدا کردن

Ки аз ҳар банди худ бо дарди пайвандӣ ҷудо дорам

که از هر بند خود با درد پیوندی جدا دارم

Ҳавои олами озодагӣ кам мухталиф гардад

هوای عالم آزادگی کم مختلف گردد

Аз он чун сарви ман дар чори мавсими як қабо дорам

از آن چون سرو من در چار موسم یک قبا دارم

Зоксири қаноати хӯни оҳӯ машк ме гардад

زاکسیر قناعت خون آهو مشک می گردد

Ман ин таълими соиб аз ғизолон хто дорам

من این تعلیم صائب از غزالان ختا دارم