Ба зоҳир гарчи Меҳрӣ бар лаби хомӯш худ дорам

به ظاهر گرچه مهری بر لب خاموش خود دارم

Ҳубоби осои муҳӣтӣ дар таҳи сарпӯш худ дорам

حباب آسا محیطی در ته سرپوش خود دارم

Надорад ихтиёрии осмон дар сайру даври худ

ندارد اختیاری آسمان در سیر و دور خود

Ки ин хмхонаҳро ман биқрор аз ҷӯш худ дорам

که این خمخانه را من بیقرار از جوش خود دارم

намеосоед аз машқи кашокаши риштаи ҷонам

نمی آساید از مشق کشاکش رشته جانم

Агарчӣ баҳрро чун мавҷ дар оғӯш худ дорам

اگرچه بحر را چون موج در آغوش خود دارم

Кунам бо рӯй хандони талхкомонро даҳани ширин

کنم با روی خندان تلخکامان را دهن شیرین

Ним занбӯр то аз неши поси нӯш худ дорам

نیم زنبور تا از نیش پاس نوش خود دارم

Кунад дил ҳар нафас дар кӯчае ҷавлони зи худ комӣ

کند دل هر نفس در کوچه ای جولان ز خود کامی

Чаҳ хӯнҳо дар ҷигари зини Тифли бозигӯш худ дорам

چه خونها در جگر زین طفل بازیگوش خود دارم

Ба қадари бихўдӣ чун ме тавон гул чидан аз соқӣ

به قدر بیخودی چون می توان گل چیدن از ساقی

Дарин маҳфил чаҳ афтодааст поси ҳуш худ дорам

درین محفل چه افتاده است پاس هوش خود دارم

Саропои як даҳан хамёзаам соиб аз ҳайронӣ

سراپا یک دهن خمیازه ام صائب از حیرانی

Агарчӣ моҳро чун ҳола дар оғӯш худ дорам

اگرچه ماه را چون هاله در آغوش خود دارم