зи хуии нозуки он симбри чандон ҳазар дорам

ز خوی نازک آن سیمبر چندان حذر دارم

Ки ёд сар кунад дастӣ ки бо ӯ дар камар дорам

که یاد سر کند دستی که با او در کمر دارم

Чу хоҳад гашти охири бесутуни лавҳи мазори ман

چو خواهد گشت آخر بیستون لوح مزار من

Чаҳ ҳосили зин ки чун Фарҳоди дастӣ дар ҳунар дорам

چه حاصل زین که چون فرهاد دستی در هنر دارم

зи дасти кӯтаҳи ман ҳеҷ хизмат барнаме ояд

ز دست کوته من هیچ خدمت برنمی آید

Магари дастӣ ба ойини дуо аз давр бурдорам

مگر دستی به آیین دعا از دور بردارم

Ту то рафтӣ зи пеши чашм , аз дил маҳв ме гардад

تو تا رفتی ز پیش چشم، از دل محو می گردد

Агар сад нусха аз рӯй ту чун ойӣна бурдорам

اگر صد نسخه از روی تو چون آیینه بردارم

Назари бардошти шабнам дар ҳавои офтоб аз гул

نظر برداشت شبنم در هوای آفتاب از گل

Ба умед ки ман аз ориз ӯ чашм бурдорам

به امید که من از عارض او چشم بردارم

Дил аз меҳр хамӯшӣ барнаме дорад забони ман

دل از مهر خموشی برنمی دارد زبان من

Вагар на теғҳо пӯшида дар зер сипар дорам

وگر نه تیغها پوشیده در زیر سپر دارم

Ҷаҳонӣ медиҳанд аз дидан ман об , чашми худ

جهانی می دهند از دیدن من آب، چشم خود

Агар чаҳ қатраи обии зи қисмат чун гуҳар дорам

اگر چه قطره آبی ز قسمت چون گهر دارم

Наме созами ҳиҷоби пой , чун тоўси боли худ

نمی سازم حجاب پای، چون طاوس بال خود

Ки ман бар айби худ беш аз ҳунари соиб назар дорам

که من بر عیب خود بیش از هنر صائب نظر دارم