Бирав соқӣ ки ман дар ҷоми саҳбоӣ дигар дорам

برو ساقی که من در جام صهبای دگر دارم

Парӣ дар шиша аз ойӣнаи симоӣ дигар дорам

پری در شیشه از آیینه سیمای دگر دارم

Маро бигзор чун наргис хумор олуд эй соқӣ

مرا بگذار چون نرگس خمار آلود ای ساقی

Ки ман ин ҷоми заррини баҳри саҳбоӣ дигар дорам

که من این جام زرین بهر صهبای دگر دارم

Нагардад чашми ман равшан ба ҳар хуршеди рухсорӣ

نگردد چشم من روشن به هر خورشید رخساری

Ман ин шамъ аз барои маҷлиси орой дигар дорам

من این شمع از برای مجلس آرای دگر دارم

Ба чашми сару бустони теғ заҳролӯд ме ояд

به چشم سر و بستان تیغ زهرآلود می آید

Ки ман ин хорхор аз сарви болой дигар дорам

که من این خارخار از سرو بالای دگر دارم

Нагардад гавҳари дарёии имкони санги роҳи ман

نگردد گوهر دریای امکان سنگ راه من

Ки ман дар сари ҳавои сайри дарёӣ дигар дорам

که من در سر هوای سیر دریای دگر دارم

Марои кӯҳи ғам аз дили сайри саҳро бар наме дорад

مرا کوه غم از دل سیر صحرا بر نمی دارد

Ки ман чун лолаи доғи кӯҳу саҳроӣ дигар дорам

که من چون لاله داغ کوه و صحرای دگر دارم

На маҷнӯнам ки чашм оҳӯон созад назари бандам

نه مجنونم که چشم آهوان سازد نظر بندم

Назар бар гӯшаи чашми длороӣ дигар дорам

نظر بر گوشه چشم دلارای دگر دارم

Алоҷи ин табибон мекунад дарди марои афзӯн

علاج این طبیبان می کند درد مرا افزون

Ман ин дарди гиромӣ аз масеҳоӣ дигар дорам

من این درد گرامی از مسیحای دگر دارم

зи калаки сунъ ҳар дил аз сувидои нуқта Эй дорад

ز کلک صنع هر دل از سویدا نقطه ای دارد

Ман аз доғаш ба ҳар узвии сувидоӣ дигар дорам

من از داغش به هر عضوی سویدای دگر دارم

Ту баҳри ҷаннатӣ дар кори зоҳид , ман барои ӯ

تو بهر جنتی در کار زاهد، من برای او

Ту дили ҷой дигар дорӣ ва ман ҷой дигар дорам

تو دل جای دگر داری و من جای دگر دارم

Ба ман арзи матоъ худ диҳад Юсуф , наме донад

به من عرض متاع خود دهد یوسف، نمی داند

Ки ман ин хурдаи ҷони баҳри савдоӣ дигар дорам

که من این خرده جان بهر سودای دگر دارم

Макун таклифи сайри гулшани ҷинати марои соиб

مکن تکلیف سیر گلشن جنت مرا صائب

Ки ман дар сари ҳавои сарви болой дигар дорам

که من در سر هوای سرو بالای دگر دارم