Шуд афзӯн аз шаҳодати шавқи битобӣ ки ман дорам

شد افزون از شهادت شوق بیتابی که من دارم

зи куштани зинда тар гардид симобӣ ки ман дорам

ز کشتن زنده تر گردید سیمابی که من دارم

Ба Хизр аз марг созад талхтар умри мؤбд ро

به خضر از مرگ سازد تلختر عمر مؤبد را

зи шамшери шаҳодати олами обӣ ки ман дорам

ز شمشیر شهادت عالم آبی که من دارم

Надорад дидаи тани парварон аз бистари махмал

ندارد دیده تن پروران از بستر مخمل

зи фарши бӯрёи чашми шкрхўобӣ ки ман дорам

ز فرش بوریا چشم شکرخوابی که من دارم

Агар шавем ба хӯн чун лаъл рӯй хеш ҷо дорад

اگر شویم به خون چون لعل روی خویش جا دارد

Нашуд лаби ташнае сироб аз обӣ ки ман дорам

نشد لب تشنه ای سیرآب از آبی که من دارم

Ба ҳар ҷониб ки орм рӯй , дар мад назар бошад

به هر جانب که آرم روی، در مد نظر باشد

Набошад дар таҳи девори миҳробӣ ки ман дорам

نباشد در ته دیوار محرابی که من دارم

Ба ҳар сайди забун гардан насозад ҳиммати ман каҷ

به هر صید زبون گردن نسازد همت من کج

Наҳанги оради бурун аз баҳри қуллобӣ ки ман дорам

نهنگ آرد برون از بحر قلابی که من دارم

Нигаҳро пардаҳои чашм монеъ нест аз ҷавлон

نگه را پرده های چشم مانع نیست از جولان

Надорад ҷанг бо таҷреди асбобӣ ки ман дорам

ندارد جنگ با تجرید اسبابی که من دارم

Чу резиши кор ковуш мекунад бо чашмасор ман

چو ریزش کار کاوش می کند با چشمه سار من

Чаро дорам дареғ аз ташнагони обӣ ки ман дорам

چرا دارم دریغ از تشنگان آبی که من دارم

зи субҳи ҳашар бар хобаш фазояд пардаи дигар

ز صبح حشر بر خوابش فزاید پرده دیگر

Дарин зулмати сарои чашми гронхўобӣ ки ман дорам

درین ظلمت سرا چشم گرانخوابی که من دارم

Сияҳ созад ба чашми меҳри тобони рӯзи равшан ро

سیه سازد به چشم مهر تابان روز روشن را

зи оҳи нимшби теғи сияҳи тобӣ ки ман дорам

ز آه نیمشب تیغ سیه تابی که من دارم

Зиҳи оҳи сард холӣ нест ҳаргиз синаам соиб

زه آه سرد خالی نیست هرگز سینه ام صائب

Ки расии шаб буд дар хонаи маҳтобӣ ки ман дорам

که راسی شب بود در خانه مهتابی که من دارم