Чаҳ созад гирди кулуфт бо дили шодӣ ки ман дорам
چه سازد گرد کلفت با دل شادی که من دارم
Надорад пой дар гули срўозодӣ ки ман дорам
ندارد پای در گل سروآزادی که من دارم
Гиребон чок созад пардаи гӯши фалакҳо ро
گریبان چاک سازد پرده گوش فلکها را
Аз он бедодгар дар синаи фарёдӣ ки ман дорам
از آن بیداد گر در سینه فریادی که من دارم
зи ҳайрати чашми оҳӯро ба оҳӯ дом ме созад
ز حیرت چشم آهو را به آهو دام می سازد
намехоҳад каманду доми сайёдӣ ки ман дорам
نمی خواهد کمند و دام صیادی که من دارم
Гаронӣ мекунад чун теша бар ман ҳар пари коҳӣ
گرانی می کند چون تیشه بر من هر پر کاهی
зи бас фарсӯда гардӣдааст бунёдӣ ки ман дорам
ز بس فرسوده گردیده است بنیادی که من دارم
Ба трдстии зи хорои нФши ширин маҳв ме созад
به تردستی ز خارا نفش شیرین محو می سازد
Агар тан дар диҳад дар кори Фарҳодӣ ки ман дорам
اگر تن در دهد در کار فرهادی که من دارم
Сулаймонро зи тоҷи салтанат дилсард ме созад
سلیمان را ز تاج سلطنت دلسرد می سازد
зи савдо бар сари ин чатри призодӣ ки ман дорам
ز سودا بر سر این چتر پریزادی که من دارم
Ба кӯҳ қоф дорам аз таваккули пушт чун анқо
به کوه قاف دارم از توکل پشت چون عنقا
Надорад ҳеҷ раҳрав бар камари зодӣ ки ман дорам
ندارد هیچ رهرو بر کمر زادی که من دارم
Ба ман куфраст дар шаръи муҳаббати тӯҳмати нисён
به من کفرست در شرع محبت تهمت نسیان
Ки зикри хайр аҳбобаст авродӣ ки ман дорам
که ذکر خیر احباب است اورادی که من دارم
Ки мегуяд парӣ дар дида мардум наме ояд
که می گوید پری در دیده مردم نمی آید
Ки доим дар назар бошад призодӣ ки ман дорам
که دایم در نظر باشد پریزادی که من دارم
Ба хӯн май шаст аз оби зиндагонии Хизри дасти худ
به خون می شست از آب زندگانی خضر دست خود
Агар медид дасту теғи ҷаллодӣ ки ман дорам
اگر می دید دست و تیغ جلادی که من دارم
з ваҳшат меравад чун дӯди ҷғд аз равзанами берун
ز وحشت می رود چون دود جغد از روزنم بیرون
Хароб афтодааст аз баси ғами ободӣ ки ман дорам
خراب افتاده است از بس غم آبادی که من دارم
Аз он дар ғўргиҳои мавизи ангури ман соиб
از آن در غورگیها مویز انگور من صائب
Ки бар нагирифт аз ман чашми устодӣ ки ман дорам
که بر نگرفت از من چشم استادی که من دارم