Ба қалб ишқ метозад дили зорӣ ки ман дорам

به قلب عشق می‌تازد دل زاری که من دارم

Забони бозӣ ба оташ мекунад хорӣ ки ман дорам

زبان‌بازی به آتش می‌کند خاری که من دارم

Ки оради решаи куфр аз дили сангини ман берун

که آرد ریشه کفر از دل سنگین من بیرون

Ки муҳкам чун сулаймонӣаст зи норай ки ман дорам

که محکم چون سلیمانی است ز ناری که من دارم

Надонам санг аз дасти кадомин Тифли бустонам

ندانم سنگ از دست کدامین طفل بستانم

Ки дорад дар ҷунуни одинаи бозорӣ ки ман дорам

که دارد در جنون آدینه‌بازاری که من دارم

зи сад домани гул бехор дар чашм буд хуш тар

ز صد دامن گل بی‌خار در چشم بود خوش‌تر

з рӯй нави хат ӯ дар ҷгрхорӣ ки ман дорам

ز روی نو خط او در جگرخاری که من دارم

Хӯрд чун шарбати унноби худ бегуноҳон ро

خورد چون شربت عناب خود بی‌گناهان را

з бе бокӣ назар бар чашми беморӣ ки ман дорам

ز بی‌باکی نظر بر چشم بیماری که من دارم

Ба сими қалб аз ихвон нагирад моҳи канъон ро

به سیم قلب از اخوان نگیرد ماه کنعان را

Ки дорад аз азизони ин харидорӣ ки ман дорам

که دارد از عزیزان این خریداری که من دارم

Нафас дар синаи хуршеди олами тоб май сӯзад

نفس در سینه خورشید عالم‌تاب می‌سوزد

Дарин гулшан чу шабнами чашми бедорӣ ки ман дорам

درین گلشن چو شبنم چشم بیداری که من دارم

Кунадгар дар навозиши корфармои кӯи тиҳӣ бо ман

کند گر در نوازش کارفرما کو تهی با من

зи завқи кор муздаш мерасад корӣ ки ман дорам

ز ذوق کار مزدش می‌رسد کاری که من دارم

Сабк кардааст дар мизони ман сади Сикандар ро

سبک کرده است در میزان من سد سکندر را

Ба пеш рӯй худ аз ҷисми деворӣ ки ман дорам

به پیش روی خود از جسم دیواری که من دارم

Тамошои биҳишт аз хонаам берун наме орад

تماشای بهشت از خانه‌ام بیرون نمی‌آرد

зи доғи оташин дар синаи гулзорӣ ки ман дорам

ز داغ آتشین در سینه گلزاری که من دارم

Ба дармон ме тавон тахфиф додани дардро соиб

به درمان می‌توان تخفیف دادن درد را صائب

Аҷаб дардӣаст бедармон , парасторӣ ки ман дорам

عجب دردی است بی‌درمان، پرستاری که من دارم