Занад паҳлу ба гардуни кӯҳи исёнӣ ки ман дорам

زند پهلو به گردون کوه عصیانی که من دارم

Ба сад дарё нагардад поки домоне ки ман дорам

به صد دریا نگردد پاک, دامانی که من دارم

зи ваҳшати сояи баргарди ман маҷнӯн наме гардад

ز وحشت سایه بر گِرد من مجنون نمی‌گردد

Надорад каъбаи гирд худ биёбоне ки ман дорам

ندارد کعبه گرد خود بیابانی که من دارم

Тамошои биҳишт аз хилватами берун наме орад

تماشای بهشت از خلوتم بیرون نمی‌آرد

Бааст аз ҷинат дар бастаи зиндонӣ ки ман дорам

به است از جنت دربسته زندانی که من دارم

зи саҳмаши панҷаи шерон чу барг бед ме ларзад

ز سهمش پنجهٔ شیران چو برگ بید می‌لرزد

Даруни сина аз тираш нестоне ки ман дорам

درون سینه از تیرش نیستانی که من دارم

зи эксири қаноат май шуморами неъмати алвон

ز اکسیر قناعت می‌شمارم نعمت الوان

Агар рангин ба хӯн гардад лаби ноне ки ман дорам

اگر رنگین به خون گردد لب نانی که من دارم

Таваккул медиҳад сомони кори ман ба осонӣ

توکل می‌دهد سامان کار من به آسانی

Надорад ҳеҷ раҳрави мирсомонӣ ки ман дорам

ندارد هیچ رهرو میرسامانی که من دارم

зи мади умр ҷовидон надорад кӯи тиҳии соиб

ز مد عمر جاویدان ندارد کوتهی صائب

зи дасту теғ ӯ захм намойоне ки ман дорам

ز دست و تیغ او زخم نمایانی که من دارم