Ба дасти бастаи дастӣ дар саховат чун сабу дорам

به دست بسته دستی در سخاوت چون سبو دارم

Ки чандини ҷоми холиро зоҳсони сурх рӯ дорам

که چندین جام خالی را زاحسان سرخ رو دارم

Чаҳ бо ман метавонад кард дарду доғи нокомӣ

چه با من می تواند کرد درد و داغ ناکامی

Ки ман дороломонӣ чун дил беорзӯ дорам

که من دارالامانی چون دل بی آرزو دارم

Маро дар ҳалқаи озодагони ин сарфарозии бас

مرا در حلقه آزادگان این سرفرازی بس

Ки бо беҳосилӣ чун сарви худро тоза рӯ дорам

که با بی حاصلی چون سرو خود را تازه رو دارم

Ғуборолуд матлаб нест чун тӯтии каломи ман

غبارآلود مطلب نیست چون طوطی کلام من

Аз он дар хилвати ойӣнаи роҳ гуфтугӯ дорам

از آن در خلوت آیینه راه گفتگو دارم

Кунам гулгуна рӯй шуҷоати шермардон ро

کنم گلگونه روی شجاعت شیرمردان را

Дарин бстонсро чун теғ агар обӣ ба ҷӯ дорам

درین بستانسرا چون تیغ اگر آبی به جو دارم

Марои ҷузи покбозӣ муддаое нест аз ҳастӣ

مرا جز پاکبازی مدعایی نیست از هستی

Агар пос нафас дорам барои рафт ва рӯ дорам

اگر پاس نفس دارم برای رفت و رو دارم

Гар аз ман тоъат дигар намеояд ба ин шодам

گر از من طاعت دیگر نمی آید به این شادم

Ки аз ашки надомати рӯзу шаби доим вузӯ дорам

که از اشک ندامت روز و شب دایم وضو دارم

Таъаҷҷуб нест аз гуфтори мангар буи хӯн ояд

تعجب نیست از گفتار من گر بوی خون آید

Ки теғи обдори ашки доим бар гулӯ дорам

که تیغ آبدار اشک دایم بر گلو دارم

Умеди парда пӯшӣ дорам аз Мӯсои сифеди худ

امید پرده پوشی دارم از موسی سفید خود

Зиҳии ғифлат ки аз тори кафани чашм руфӯ дорам

زهی غفلت که از تار کفن چشم رفو دارم

Нашуд аз васл чун парвона кам битобии шавқам

نشد از وصل چون پروانه کم بیتابی شوقم

Ҳамон аз шамъи оташи зери пой ҷустуҷӯ дорам

همان از شمع آتش زیر پای جستجو دارم

Чаҳ афтодааст дардисари даҳуми соиби азизон ро

چه افتاده است دردسر دهم صائب عزیزان را

Ки ман чун хӯни шароб бехуморӣ дар сабу дорам

که من چون خون شراب بی خماری در سبو دارم