Аз он чун зулфи мотами дидагони жулидаи занҷирам

از آن چون زلف ماتم دیدگان ژولیده زنجیرم

Ки чун барги хазон дидааст рӯзи дасти тадбирам

که چون برگ خزان دیده است روز دست تدبیرم

зи иқлӣми асар баргаштани оҳ ман наме донад

ز اقلیم اثر برگشتن آه من نمی داند

Ба анқо май расонади нисбати худро пртирм

به عنقا می رساند نسبت خود را پرتیرم

Агар ғофил ба сайди бигноҳӣ шаст бигушоем

اگر غافل به صید بیگناهی شست بگشایم

Чу захми тоза хӯн гардад равон аз чашми зҳгирм

چو زخم تازه خون گردد روان از چشم زهگیرم

Баланди афтодаи тоқи саргаронии каъба ӯ ро

بلند افتاده طاق سرگرانی کعبه او را

Ва гарна чин кӯтоҳӣ надорад зулфи шбгирм

و گرنه چین کوتاهی ندارد زلف شبگیرم

Аз он дар ҷустуҷӯии ком , чархам дар бадар дорад

از آن در جستجوی کام، چرخم در بدر دارد

Ки аз ҳар дар фазояд ҳалқаи дигар ба занҷирам

که از هر در فزاید حلقه دیگر به زنجیرم

зи бас каз даври гардуни меҳнату ғам дидаам соиб

ز بس کز دور گردون محنت و غم دیده ام صائب

Ҳилол ид ояд дар назар чун нохуни шерам

هلال عید آید در نظر چون ناخن شیرم