На чун бед аз туҳидастии дарин гулзор май ларзам
نه چون بید از تهیدستی درین گلزار می لرزم
Ки бар беҳосилӣ май ларзам ва бисёр май ларзам
که بر بی حاصلی می لرزم و بسیار می لرزم
зи бихўобии маро чун чашм анҷум нест парвое
ز بیخوابی مرا چون چشم انجم نیست پروایی
зи бими чашми бад бар дидаи бедор май ларзам
ز بیم چشم بد بر دیده بیدار می لرزم
Дар дўлтсроӣ нестӣ меоварад даҳшат
در دولتسرای نیستی می آورد دهشت
зи бими ҷон на чун Мансури зери дор май ларзам
ز بیم جان نه چون منصور زیر دار می لرزم
Хатар аз сабза бегона бисёраст гулшан ро
خطر از سبزه بیگانه بسیارست گلشن را
зи хат бар оризи гулранг ӯ бисёр май ларзам
ز خط بر عارض گلرنگ او بسیار می لرزم
Ба мастӣ ме тавон бар худ гуворо кард ҳастӣ ро
به مستی می توان بر خود گوارا کرد هستی را
Дарин майхона ба ҳар кас ки шуд ҳушёр май ларзам
درین میخانه به هر کس که شد هشیار می لرزم
Ним эмин бар он танги даҳон аз холи шбрнгш
نیم ایمن بر آن تنگ دهان از خال شبرنگش
Азин ғаммоз бар ганҷинаи асрор май ларзам
ازین غماز بر گنجینه اسرار می لرزم
Ба чашми ношиносони гавҳарам симоб ме ояд
به چشم ناشناسان گوهرم سیماب می آید
зи бас бар хештан аз сардии бозор май ларзам
ز بس بر خویشتن از سردی بازار می لرزم
На баҳри ҷон буд ларзиданам чун мардуми бедил
نه بهر جان بود لرزیدنم چون مردم بیدل
зи ҷони сахтӣ бар он шамшер безинҳор май ларзам
ز جان سختی بر آن شمشیر بی زنهار می لرزم
Ҳузури хираи чашмони ҳасанро бепарда ме созад
حضور خیره چشمان حسن را بی پرده می سازد
Насимиро чу май байнам дар он гулзор май ларзам
نسیمی را چو می بینم در آن گلزار می لرزم
На аз перии марои ин раъша афтодааст бар аъзо
نه از پیری مرا این رعشه افتاده است بر اعضا
Ба об рӯй худ чун соғари саршор май ларзам
به آب روی خود چون ساغر سرشار می لرزم
Агарчӣ чун шарор аз санг дорам меҳри хомӯшӣ
اگرچه چون شرار از سنگ دارم مهر خاموشی
з бе зарфии ҳамон бар хурдаи асрор май ларзам
ز بی ظرفی همان بر خرده اسرار می لرزم
зи бекорӣ на марди охират на мард дунёем
ز بیکاری نه مرد آخرت نه مرد دنیایم
Ба ҳар ҷониб ки моил гардад ин девор май ларзам
به هر جانب که مایل گردد این دیوار می لرزم
зи захми дос бар худ хӯша дар хушкӣ наме ларзад
ز زخم داس بر خود خوشه در خشکی نمی لرزد
Ба унвонӣ ки ман зини чархи каҷи рафтор май ларзам
به عنوانی که من زین چرخ کج رفتار می لرزم
Таҷарруд дар назарҳо теғ чу байнро сабк созад
تجرد در نظرها تیغ چو بین را سبک سازد
На аз дилбастагӣ бар ҷбаҳу дастор май ларзам
نه از دلبستگی بر جبه و دستار می لرزم
зи санги кӯдакон бар худ наларзад нахли бороўр
ز سنگ کودکان بر خود نلرزد نخل بارآور
Ба унвонӣ ки ман зини халқи ноҳамвор май ларзам
به عنوانی که من زین خلق ناهموار می لرزم
Кунад битоби андаки печу тобии риштаи ҷон ро
کند بیتاب اندک پیچ و تابی رشته جان را
Бар он мӯии миён аз печиши зуннор май ларзам
بر آن موی میان از پیچش زنار می لرزم
Ба занҷири таъаллуқ гарчи муҳкам бастаам дил ро
به زنجیر تعلق گرچه محکم بسته ام دل را
Насимигар вазад бар турраи дилдор май ларзам
نسیمی گر وزد بر طره دلدار می لرزم
Надорад дард бедармон ба ҷузи таслими дармонӣ
ندارد درد بی درمان به جز تسلیم درمانی
зи тадбири табибон бар дили бемор май ларзам
ز تدبیر طبیبان بر دل بیمار می لرزم
Надорад чеҳраи пӯшидаи рӯйони тоби расвоӣ
ندارد چهره پوشیده رویان تاب رسوایی
зи ғайрати сахт бар Фарҳоди ширини кор май ларзам
ز غیرت سخت بر فرهاد شیرین کار می لرزم
Ба сад занҷир агар банданд аъзои марои соиб
به صد زنجیر اگر بندند اعضای مرا صائب
Чу об аз дидан он сарви хуши рафтор май ларзам
چو آب از دیدن آن سرو خوش رفتار می لرزم