зи ҷоми бихўдӣ чун лолаи маст аз хок бар хезам

ز جام بیخودی چون لاله مست از خاک بر خیزم

зи маҳди ғунча чун гул бо дили сад чок бар хезам

ز مهد غنچه چون گل با دل صد چاک بر خیزم

На сарвам каз ръўнти сабзаро дар зери помонм

نه سروم کز رعونت سبزه را در زیر پامانم

Чаман аз хок бархезад чу ман аз хок бархезам

چمن از خاک برخیزد چو من از خاک برخیزم

Маро ҳар шамъ чу парвона аз ҷо дар наме орад

مرا هر شمع چو پروانه از جا در نمی آرد

Магар аз ҷо ба завқи шуъла идрок бархезам

مگر از جا به ذوق شعله ادراک برخیزم

Марои зоФсрдгӣ дар тангнои санги мурдан ба

مرا زافسردگی در تنگنای سنگ مردن به

Ки чун оташ ба имдоди хас ва хошок бархезам

که چون آتش به امداد خس و خاشاک برخیزم

Чу шабнам кардаам гирдоварии худро дарин гулшан

چو شبنم کرده ام گردآوری خود را درین گلشن

Ба андаки ҷазбае аз ҳастӣ худ пок бархезам

به اندک جذبه ای از هستی خود پاک برخیزم

Маро бо хоксориҳости пайвандии дарин гулшан

مرا با خاکساریهاست پیوندی درین گلشن

Ки май печам ба худ то аз замин чун ток бархезам

که می پیچم به خود تا از زمین چون تاک برخیزم

Шлоинтар зи хӯни ноҳақам дар ҳар чаҳ овезам

شلاین تر ز خون ناحقم در هر چه آویزم

На гирдам каз бар афшодан аз он фитрок бархезам

نه گردم کز بر افشاندن از آن فتراک برخیزم

Нахобидааст бо кин касе ҳаргизи дили софам

نخوابیده است با کین کسی هرگز دل صافم

зи бистар чун дуо аз синаҳои пок бархезам

ز بستر چون دعا از سینه های پاک برخیزم

Дил бе ғами замин шӯра бошад тухми покам ро

دل بی غم زمین شوره باشد تخم پاکم را

Басомони ҳамчуи оҳ аз сина ғамнок бархезам

بسامان همچو آه از سینه غمناک برخیزم

На зангам каз гронҷонӣ ба хотирҳо гарон бошам

نه زنگم کز گرانجانی به خاطرها گران باشم

Сабк чун акс аз ойӣна идрок бархезам

سبک چون عکس از آیینه ادراک برخیزم

Ман он абрам ки дар чашми гуҳарҳо об нагузорам

من آن ابرم که در چشم گهرها آب نگذارم

з ҳар баҳрӣ ки бо ин дида намнок бархезам

ز هر بحری که با این دیده نمناک برخیزم

зи рашки биқророни сӯхтами кӯи оташини рӯе

ز رشک بیقراران سوختم کو آتشین رویی

Ки ман ҳам чун сапанд аз ҷои худ чолок бархезам

که من هم چون سپند از جای خود چالاک برخیزم

Маро аз гӯша хилват махон дар маҷлиси ъушрат

مرا از گوشه خلوت مخوان در مجلس عشرت

Чаҳ афтода аст биншинам хаҷал ғамнок бархезам

چه افتاده است بنشینم خجل غمناک برخیزم

Маро чун сабзаи зер санг дорад осмони соиб

مرا چون سبزه زیر سنگ دارد آسمان صائب

Шавам сари вай агар аз соя афлок бархезам

شوم سر وی اگر از سایه افلاک برخیزم