зи панди носеҳон бенамак пуршӯр шуд гӯшам

ز پند ناصحان بی نمک پرشور شد گوشم

Азин беҳудаи гӯйони хона занбӯр шуд гӯшам

ازین بیهوده گویان خانه زنبور شد گوشم

Шунидам пучи чандон зини сабки мағзон бе ҳосил

شنیدم پوچ چندان زین سبک مغزان بی حاصل

Ки пуч аз мағз ҳамчун коса тнбўр шуд гӯшам

که پوچ از مغز همچون کاسه طنبور شد گوشم

Ману ҳангомаи беҳудаи гуфторони мъозоллаҳ

من و هنگامه بیهوده گفتاران معاذالله

Ки ҳаммоми занони зи овози пой мӯр шуд гӯшам

که حمام زنان ز آواز پای مور شد گوشم

Буд сад пардаи афзӯн аз даҳони мор дар талхӣ

بود صد پرده افزون از دهان مار در تلخی

зи гуфтори шукри рези ту то маҳҷӯр шуд гӯшам

ز گفتار شکر ریز تو تا مهجور شد گوشم

зи пайғомӣ ки оварад аз лаби ширин ӯ қосид

ز پیغامی که آورد از لب شیرین او قاصد

Пар аз шаҳду шукр чун хона занбӯр шуд гӯшам

پر از شهد و شکر چون خانه زنبور شد گوشم

намедонам чҳо гуфт он биҳиштии рӯ , ҳамин донам

نمی دانم چها گفت آن بهشتی رو، همین دانم

Ки чун қасри биҳишти ҷовидони пар ҳур шуд гӯшам

که چون قصر بهشت جاویدان پر حور شد گوشم

Серуми равшан ба чашми халқ чун фонӯс ме ояд

سرم روشن به چشم خلق چون فانوس می آید

зи гуфтори глўсўзи ту то пар нур шуд гӯшам

ز گفتار گلوسوز تو تا پر نور شد گوشم

зи овози пари ҷбрил бар ҳам мехӯрду қтм

ز آواز پر جبریل بر هم می خورد و قتم

Чу Мӯсои ошно то бо хитоб тавр шуд гӯшам

چو موسی آشنا تا با خطاب طور شد گوشم

з гуфту гӯии талхи носеҳони бедор чун гирдам

ز گفت و گوی تلخ ناصحان بیدار چون گردم

Ки аз ғифлати гаронтар аз навой сувар шуд гӯшам

که از غفلت گرانتر از نوای صور شد گوشم

Сабк то пунбаи ғифлат бурун оварадам аз мағзаш

سبک تا پنبه غفلت برون آوردم از مغزش

Дарин ваҳдати сарои пари нағма Мансур шуд гӯшам

درین وحدت سرا پر نغمه منصور شد گوشم

Шунидам аз шикасти орзӯ дар синаи овозӣ

شنیدم از شکست آرزو در سینه آوازی

Ки мустағнии зи сози чинӣ Фғўр шуд гӯшам

که مستغنی ز ساز چینی فغور شد گوشم

намедонам чаҳ хоҳад кард бо ман нолаи булбул

نمی دانم چه خواهد کرد با من ناله بلبل

Каз овози шикасти ранги гул носур шуд гӯшам

کز آواز شکست رنگ گل ناسور شد گوشم

Кафи афсӯс буд аз баҳр чун соҳили насиби ман

کف افسوس بود از بحر چون ساحل نصیب من

Аз он лабҳо зи гавҳар чун садаф маъмур шуд гӯшам

از آن لبها ز گوهر چون صدف معمور شد گوشم

Шуморами хандаи миноӣ майро навҳаи мотам

شمارم خنده مینای می را نوحه ماتم

зи овоз ба дили наздик ӯ то давр шуд гӯшам

ز آواز به دل نزدیک او تا دور شد گوشم

Ба ҳарфӣ аз лаб мегаван худ башикан хуморам ро

به حرفی از لب میگون خود بشکن خمارم را

Ки аз хамёзаи оҷиз чун лаб махмур шуд гӯшам

که از خمیازه عاجز چون لب مخمور شد گوشم

Нагардад талх аз шӯри қиёмати хоби ширинам

نگردد تلخ از شور قیامت خواب شیرینم

Ба зери пардаи ғифлати зи бас мастур шуд гӯшам

به زیر پرده غفلت ز بس مستور شد گوشم

намедонам чаҳ хоҳад бодили маҷрӯҳи ман кардан

نمی دانم چه خواهد بادل مجروح من کردن

Намакдони қиёмат зон лаби пар шӯр шуд гӯшам

نمکدان قیامت زان لب پر شور شد گوشم

Маро чун ғунча аз беҳмдмиҳо буд дилтангӣ

مرا چون غنچه از بی همدمیها بود دلتنگی

зи гулбонги ҳазорон ҳамчуи гул масрур шуд гӯшам

ز گلبانگ هزاران همچو گل مسرور شد گوشم

Машав аз ҳарфи ишқ эй хомаи оташи забони хомаш

مشو از حرف عشق ای خامه آتش زبان خامش

Каз ин равшани баёни фонӯси шамъ тавр шуд гӯшам

کز این روشن بیان فانوس شمع طور شد گوشم

Даии холии зи ғайбат дар ҳузурам ме тавон кардан

دی خالی ز غیبت در حضورم می توان کردن

Ним ғамгин ба сангинӣ агар машҳур шуд гӯшам

نیم غمگین به سنگینی اگر مشهور شد گوشم

зи талқини дами афсурдаи длмрдгони соиб

ز تلقین دم افسرده دلمردگان صائب

Ғуборолуди мотам чун даҳон гӯр шуд гӯшам

غبارآلود ماتم چون دهان گور شد گوشم