Ним хориҷи дарин бстонсро ҳар чанд ғамнокам

نیم خارج درین بستانسرا هر چند غمناکم

Агар ҳам ханда гул нестам ҳам гиряи токам

اگر هم خنده گل نیستم هم گریه تاکم

з ишқаст ин ки дорам дар назарҳо шавкати гардун

ز عشق است این که دارم در نظرها شوکت گردون

Чу ин теғ аз кафам берун равад як қабзаи хокам

چو این تیغ از کفم بیرون رود یک قبضه خاکم

Надорам дар назарҳо эътибори нуқтаи саҳвӣ

ندارم در نظرها اعتبار نقطه سهوی

Чаҳ ҳосил каз сувидои маркази паргори афлокам ?

چه حاصل کز سویدا مرکز پرگار افلاکم؟

зи хушкӣ гарчи не дар нохун ман мекунад савдо

ز خشکی گرچه نی در ناخن من می کند سودا

Тиҳии пое чу ояд бар сари ман хори намнокам

تهی پایی چو آید بر سر من خار نمناکم

Ба гирди хотирами андеша рафтан наме гардад

به گرد خاطرم اندیشه رفتن نمی گردد

Агарчӣ пеши пои сайл афтодааст хошокам

اگرچه پیش پای سیل افتاده است خاشاکم

Аз он бо чокҳои синаи худ ишқ май бозам

از آن با چاکهای سینه خود عشق می بازم

Ки бошад чун қафаси роҳӣ ба сӯии гули заҳри чокам

که باشد چون قفس راهی به سوی گل زهر چاکم

Ман он сайёди хуши халқам дар ин саҳрои пари ваҳшат

من آن صیاد خوش خلقم در این صحرای پر وحشت

Ки хӯни сайди машк тар шавад дар нофи фитрокам

که خون صید مشک تر شود در ناف فتراکم

намеояд гарон бар хотири озурдаи булбул

نمی آید گران بر خاطر آزرده بلبل

Агар бар рӯй гули ғалат чу шабнами дидаи покам

اگر بر روی گل غلط چو شبنم دیده پاکم

Насозам сабз чун соиби ҳадиси душмани худро ?

نسازم سبز چون صائب حدیث دشمن خود را؟

Ки тӯтӣ мешавад зангор дар ойӣнаи покам

که طوطی می شود زنگار در آیینه پاکم