зи рухсор ки гулро дар ҷигар хораст ме донам

ز رخسار که گل را در جگر خارست می دانم

Насими субҳ аз буи ки бемораст ме донам

نسیم صبح از بوی که بیمارست می دانم

Набинад моҳи моҳ аз шарм дар ойӣна рӯй худ

نبیند ماه ماه از شرم در آیینه روی خود

зи шарми хеш беш аз ман дар озораст ме донам

ز شرم خویش بیش از من در آزارست می دانم

зи мастӣ гарчи натавонад гирифтани чашм ӯ худ ро

ز مستی گرچه نتواند گرفتن چشم او خود را

Вале дар сайди дил бисёр ҳушёраст ме донам

ولی در صید دل بسیار هشیارست می دانم

Чаҳ ҳад дорам ки гӯям он биҳиштӣ рӯйро кофар ?

چه حد دارم که گویم آن بهشتی روی را کافر؟

Кмрбстн ба хӯн халқ зуннораст ме донам

کمربستن به خون خلق زنارست می دانم

намесозад фурӯғи лолау гули оби дилҳо ро

نمی سازد فروغ لاله و گل آب دلها را

Чароғӣ дар таҳ домон гулзораст ме донам

چراغی در ته دامان گلزارست می دانم

намедонам куҷо мебошад он сарви сабки ҷавлон ?

نمی دانم کجا می باشد آن سرو سبک جولان؟

Ба ҳар ҷо май рӯм ҷўлонгаҳ ёраст ме донам

به هر جا می روم جولانگه یارست می دانم

Абас аз тавқи қамарии наъл ворун мезанад ҳар дам

عبث از طوق قمری نعل وارون می زند هر دم

Ба сад дили сарви пеш ӯ гирифтораст ме донам

به صد دل سرو پیش او گرفتارست می دانم

Аз он ҷон ҷаҳон натавон канор аз бими ҷон кардан

از آن جان جهان نتوان کنار از بیم جان کردن

Вагарнаи маст ва бепарво ва хунхораст ме донам

وگرنه مست و بی پروا و خونخوارست می دانم

Збитобии ҳамон бар гирд ӯ чун соя май гирдам

زبیتابی همان بر گرد او چون سایه می گردم

Агарчӣ буии гул бар хотираш бораст ме донам

اگرچه بوی گل بر خاطرش بارست می دانم

зи кӯшиш бе қазои осмонӣ кор накушояд

ز کوشش بی قضای آسمانی کار نگشاید

Вагарна аз ду ҷониби шавқ дар кораст ме донам

وگرنه از دو جانب شوق در کارست می دانم

намедонам чаҳ ранг аз раҳму лутф ва мардумӣ дорад

نمی دانم چه رنگ از رحم و لطف و مردمی دارد

Ҳаваспарвар , ситамгар , ошиқ озораст ме донам

هوس پرور، ستمگر، عاشق آزارست می دانم

з ғайрат мешавад ошиқ ба марги хештани розӣ

ز غیرت می شود عاشق به مرگ خویشتن راضی

Вагарнаи даврӣ аз маъшӯқ душвор аст ме донам

وگرنه دوری از معشوق دشوار است می دانم

намедонам чҳо дар бор дорад ҷилваи Юсуф

نمی دانم چها در بار دارد جلوه یوسف

Ба сад ҷонгар хирад муфт харидораст ме донам

به صد جان گر خرد مفت خریدارست می دانم

Шиори ҳасани тамкин , шева ишқаст битобӣ

شعار حسن تمکین، شیوه عشق است بیتابی

Ва гарна ёр беш аз ман гирифтораст ме донам

و گرنه یار بیش از من گرفتارست می دانم

Надорад тангнои хоки соиби ӣнқадари шукр

ندارد تنگنای خاک صائب اینقدر شکر

Неи калаки ту аз ҷое шкрборст ме донам

نی کلک تو از جایی شکربارست می دانم