Сияҳи масти ҷунунами водӣ ва манзил наме донам

سیه مست جنونم وادی و منزل نمی دانم

Канори даштро аз доман маҳмил наме донам

کنار دشت را از دامن محمل نمی دانم

Хаданги даври гирдам , бо ҳадафи хӯн дар миён дорам

خدنگ دور گردم، با هدف خون در میان دارم

Балоеи бадтар аз наздикӣ манзил наме донам

بلایی بدتر از نزدیکی منزل نمی دانم

Чаҳ афтодааст меҳр аз ғунчаи минқор бар дорам ?

چه افتاده است مهر از غنچه منقار بر دارم؟

Ба худ як ғунчаро дар бӯстон икдл наме донам

به خود یک غنچه را در بوستان یکدل نمی دانم

Ман он сайли сбксирм ки аз ҳар ҷо ки бархезам

من آن سیل سبکسیرم که از هر جا که برخیزم

Бғир аз баҳр бепоён дигар манзил наме донам

بغیر از بحر بی پایان دگر منزل نمی دانم

Назар бар ҳол ман доранд ҳар касро ки май байнам

نظر بر حال من دارند هر کس را که می بینم

Касеро чун худ аз аҳволи худ ғофил наме донам

کسی را چون خود از احوال خود غافل نمی دانم

Хизри гўбҳри худ андешаи ҳамроҳ дигар кун

خضر گوبهر خود اندیشه همراه دیگر کن

Ки ман астодгӣ чун умр мстъҷл наме донам

که من استادگی چون عمر مستعجل نمی دانم

Шикори лоғарам , машшотагӣ аз ман наме ояд

شکار لاغرم، مشاطگی از من نمی آید

Нигорин кардани сари панҷа қотил наме донам

نگارین کردن سر پنجه قاتل نمی دانم

Ту каз ваҳдати надории баҳра , ҷусту ҷӯй Лайлӣ кун

تو کز وحدت نداری بهره، جست و جوی لیلی کن

Ки ман домони дашт аз доман маҳмил наме донам

که من دامان دشت از دامن محمل نمی دانم

Бғир аз уқдаи дил каз кушодаши оҷизами оҷиз

بغیر از عقده دل کز گشادش عاجزم عاجز

Дигар ҳар уқдаи коиди пеши ман мушкил наме донам

دگر هر عقده کآید پیش من مشکل نمی دانم

Сапандиро ба таълими дили ман номзади гардон

سپندی را به تعلیم دل من نامزد گردان

Ки одоб нишаст ва хост дар маҳфил намедонам !

که آداب نشست و خاست در محفل نمی دانم!

Агар саҳари ин буд соиб ки аз калаки ту май резад

اگر سحر این بود صائب که از کلک تو می ریزد

Такаллуф бар тараф , ман саҳарро ботил намедонам !

تکلف بر طرف، من سحر را باطل نمی دانم!

Хониш
ғзл шморҳ 114 — прӣ соткнӣ ъндлӣб