Чу бидрдон ба рӯй сабза ғлтидн наме донам

چو بیدردان به روی سبزه غلطیدن نمی دانم

Агар гул аз гиребонами дамад чидан наме донам

اگر گل از گریبانم دمد چیدن نمی دانم

Забон шиква ам кунадаст аз рӯй кушод ӯ

زبان شکوه ام کندست از روی گشاد او

Рухи ойӣна бо нохун харошидан наме донам

رخ آیینه با ناخن خراشیدن نمی دانم

Марои берун бар аз гардуну гулбонг сухан бишинав

مرا بیرون بر از گردون و گلبانگ سخن بشنو

Здлтнгии даруни байза нолидан наме донам

زدلتنگی درون بیضه نالیدن نمی دانم

Қумоши мардуми олам агар инаст , ман дидам

قماش مردم عالم اگر این است، من دیدم

Либоси офияти ҷузи чашм пӯшидан наме донам

لباس عافیت جز چشم پوشیدن نمی دانم

Гули ман аз хамири шиша ва ҷомаст пиндорӣ

گل من از خمیر شیشه و جام است پنداری

Ки чун холӣ шудам аз бода , хандидан наме донам

که چون خالی شدم از باده، خندیدن نمی دانم

Либосӣ нест чун парвонаи ишқи пардаи сӯзи ман

لباسی نیست چون پروانه عشق پرده سوز من

Ба гирди каъбаи фонӯс гардидан наме донам

به گرد کعبه فانوس گردیدن نمی دانم

зи ҳарфи хом ҳар безарф аз ҷо дар наме оем

ز حرف خام هر بی ظرف از جا در نمی آیم

Шароб куҳнаам , дар шиша ҷӯшидан наме донам

شراب کهنه ام، در شیشه جوشیدن نمی دانم

зи бас аз дилхарошӣ сард гардӣдааст дасту дил

ز بس از دلخراشی سرد گردیده است دست و دل

зи коғази нуқтаи саҳвӣ тарошидан намедонам !

ز کاغذ نقطه سهوی تراشیدن نمی دانم!

Нигоҳи саркашам дар ҷустуҷӯии гӯшаи чашмам

نگاه سرکشم در جستجوی گوشه چشمم

Ба ҳар ширини лабӣ чун бӯса часбӣдан наме донам

به هر شیرین لبی چون بوسه چسبیدن نمی دانم

зи бас бастааст роҳи гуфтугӯ бар ман лабаши соиб

ز بس بسته است راه گفتگو بر من لبش صائب

Гуноҳи хеш аз он бирҳм пурсидан намедонам !

گناه خویش از آن بیرحم پرسیدن نمی دانم!