Қазои рӯзӣ ки кард аз чори унсури хишти болинам

قضا روزی که کرد از چار عنصر خشت بالینم

Ғуборолуд шуд ойӣнаи чашми ҷҳонбинм

غبارآلود شد آیینه چشم جهانبینم

зи ғифлат дар биҳишт бихўдӣ будам , надонистам

ز غفلت در بهشت بیخودی بودم، ندانستم

Ки дорад талхии таъбир дар паии хоби ширинам

که دارد تلخی تعبیر در پی خواب شیرینم

Замини паст фитрат кист то нахҷӣр ман гардад

زمین پست فطرت کیست تا نخجیر من گردد

Ки гардуни сина Кебекаст пеши чанги шоҳинам

که گردون سینه کبک است پیش چنگ شاهینم

зи сӯзи ишқ ҳар мӯи бртнми шамъ май сӯзад

ز سوز عشق هر مو برتنم شمع می سوزد

На маҷнӯнам ки чашм шер бошад шамъи болинам

نه مجنونم که چشم شیر باشد شمع بالینم

Марои таҳдид фардо медиҳад воъиз , наме донад

مرا تهدید فردا می دهد واعظ، نمی داند

Ки ман имрӯз дар дӯзахи зи чашми оқибати байнам

که من امروز در دوزخ ز چشم عاقبت بینم

Назар вокрдаҳам дар ваҳшати ободи парешоне

نظر واکرده ام در وحشت آباد پریشانی

Бенот алнъш ояд дар назар чун ақди парвинам

بنات النعش آید در نظر چون عقد پروینم

Ба кирдори баду афъоли зишти ман мубини соиб

به کردار بد و افعال زشت من مبین صائب

Ҳаминам бас ки аз мдҳтгрони оли ёсинам

همینم بس که از مدحتگران آل یاسینم