зи нокомии гул аз ҳмсҳбтони ёр май чинам

ز ناکامی گل از همصحبتان یار می چینم

Гулӣ каз ёр бояд чидан аз ағёр май чинам

گلی کز یار باید چیدن از اغیار می چینم

Гул аз назораи он оташини рухсор май чинам

گل از نظاره آن آتشین رخسار می چینم

Збхти сабз аз оташи гул бехор май чинам

زبخت سبز از آتش گل بی خار می چینم

Гулӣ каз ҳасани рӯзафзӯни он дилдор май чинам

گلی کز حسن روزافزون آن دلدار می چینم

Ба ҷой хештан бошад агар сад бор май чинам

به جای خویشتن باشد اگر صد بار می چینم

Адаби парварда ишқам надорад дасти густохӣ

ادب پرورده عشقم ندارد دست گستاخی

Ба чашми пок , гул аз оризи дилдор май чинам

به چشم پاک، گل از عارض دلدار می چینم

зи рангомезӣ шарму ҳаё дар ҳар нигоҳии ман

ز رنگ آمیزی شرم و حیا در هر نگاهی من

Ҳазорон ранги гул зон оташини рухсор май чинам

هزاران رنگ گل زان آتشین رخسار می چینم

зи як гул гарчи мумкин нест чандини гул чидан

ز یک گل گرچه ممکن نیست چندین گل چیدن

Ман аз рӯй ҳиҷоб олуд он дилдор май чинам

من از روی حجاب آلود آن دلدار می چینم

Гар аз сангини дилӣ бар рӯй ман дар боғбони бандад

گر از سنگین دلی بر روی من در باغبان بندد

зи чашми дурбини гул аз дару девор май чинам

ز چشم دوربین گل از در و دیوار می چینم

Мурувват нест рӯи гардондан аз чашми ман ҳайрон

مروت نیست رو گرداندن از چشم من حیران

Ки ман дарду бало зон наргиси бемор май чинам

که من درد و بلا زان نرگس بیمار می چینم

зи ношойистагӣ дар остинам мешавад пинҳон

ز ناشایستگی در آستینم می شود پنهان

Гули хуршед агар аз баҳри он дастор май чинам

گل خورشید اگر از بهر آن دستار می چینم

Гулӣ каз бӯстон чун булбулони зини пеш май чидам

گلی کز بوستان چون بلبلان زین پیش می چیدم

Зикрнгӣ кунун аз ғунчаи минқор май чинам

زیکرنگی کنون از غنچه منقار می چینم

Ба коми Хизри оби зиндагиро талх ме созад

به کام خضر آب زندگی را تلخ می سازد

Гули захмӣ ки ман зон теғ безинҳор май чинам

گل زخمی که من زان تیغ بی زنهار می چینم

зи хорстон дунё нест бар хотири марои захмӣ

ز خارستان دنیا نیست بر خاطر مرا زخمی

Ки аз борӣки бинии гули зи неши хор май чинам

که از باریک بینی گل ز نیش خار می چینم

Ҳамон резанд хор аз носпосиҳо ба чашми ман

همان ریزند خار از ناسپاسیها به چشم من

Ба мижгон гарчи аз роҳи азизони хор май чинам

به مژگان گرچه از راه عزیزان خار می چینم

Чунон тарсидааст аз уқдаи дилбастагии чашмам

چنان ترسیده است از عقده دلبستگی چشمم

Ки беш аз хор , доман аз гул бехор май чинам

که بیش از خار، دامن از گل بی خار می چینم

Ба наъл вожгӯн натавон марои гумроҳи гардондан

به نعل واژگون نتوان مرا گمراه گرداندن

Гули тасбеҳи ман аз ҳалқаи зи нор май чинам

گل تسبیح من از حلقه ز نار می چینم

Аз он солим буд чун гирдбод аз санги пои ман

از آن سالم بود چون گردباد از سنگ پای من

Ки бо ин саркашӣ аз роҳи мардуми хор май чинам

که با این سرکشی از راه مردم خار می چینم

Зқрби гули насиби дида шабнам наме гардад

زقرب گل نصیب دیده شبنم نمی گردد

Гулӣ каз даври ман аз рахнаи девор май чинам

گلی کز دور من از رخنه دیوار می چینم

Саҳар гул мекунад чун офтоб аз ҷабҳае соиб

سحر گل می کند چون آفتاب از جبهه ای صائب

Дили шаб ҳар гулӣ каз олами анвор май чинам

دل شب هر گلی کز عالم انوار می چینم

Ки дорад ҳасани оламгири дилдори марои соиб ?

که دارد حسن عالمگیر دلدار مرا صائب؟

Ба ҳар ҷониб ки рӯи орми гул аз дидор май чинам

به هر جانب که رو آرم گل از دیدار می چینم