Навой андалебонро зиҳам нагусаста ме хоҳам

نوای عندلیبان را زهم نگسسته می خواهم

Чу мавҷи ин нағмаи серобро пайваста ме хоҳам

چو موج این نغمه سیراب را پیوسته می خواهم

Май хомам , камоли ман буд дар ҷӯши танҳоӣ

می خامم، کمال من بود در جوش تنهایی

Азин майхона чун , ҳам хонае дар баста ме хоҳам

ازین میخانه چون، هم خانه ای در بسته می خواهم

Зтнҳоиии гиреҳ дар ришта парвоз ме уфтад

زتنهایی گره در رشته پرواز می افتد

Сабки парвозӣ аз қайди алойиқ ҷуста ме хоҳам

سبک پروازی از قید علایق جسته می خواهم

Каманди ишқи дунболи сар озода ме гардад

کمند عشق دنبال سر آزاده می گردد

зи фикр ҳар ду олами хотир ворастаа ме хоҳам

ز فکر هر دو عالم خاطر وارسته می خواهم

Замини нарм раъно мекунад нозуки ниҳолон ро

زمین نرم رعنا می کند نازک نهالان را

Суханҳои баланд аз мардум оҳиста ме хоҳам

سخنهای بلند از مردم آهسته می خواهم

Надорам ҳасрати тахти сулаймону сарири ҷам

ندارم حسرت تخت سلیمان و سریر جم

Ба домони ту гирди хешро бинишаста ме хоҳам

به دامان تو گرد خویش را بنشسته می خواهم

Ба дидан нестам қонеъ чу Тифли ашк аз гулшан

به دیدن نیستم قانع چو طفل اشک از گلشن

зи авроқи дилу лухти ҷигар гулдаста ме хоҳам

ز اوراق دل و لخت جگر گلدسته می خواهم

Насозам талхи айши худ ба хоҳишҳои гӯногӯн

نسازم تلخ عیش خود به خواهشهای گوناگون

Даҳангар во кунам васли шукр чун писта ме хоҳам

دهن گر وا کنم وصل شکر چون پسته می خواهم

Макун манъам агар бар оташи сӯзони занами худ ро

مکن منعم اگر بر آتش سوزان زنم خود را

Сапанди шӯхи чашмам , маънӣ барҷаста ме хоҳам

سپند شوخ چشمم، معنی برجسته می خواهم

Агар аз гиря фориғ нестам шамъи маъзӯрам

اگر از گریه فارغ نیستم شمع معذورم

Ба дарёи ҷӯйбори хешро пайваста ме хоҳам

به دریا جویبار خویش را پیوسته می خواهم

зи гуфтори мулоими ваҳшат ман мешавад сокин

ز گفتار ملایم وحشت من می شود ساکن

Ҳамеша тандурустӣ аз насим хаста ме хоҳам

همیشه تندرستی از نسیم خسته می خواهم

Шикасти хотири аҳбоб соиб нест кори ман

شکست خاطر احباب صائب نیست کار من

Ки қалби душмани хунхорро нашикаста ме хоҳам

که قلب دشمن خونخوار را نشکسته می خواهم