Рухӣ дар мотами матлаб ба хӯн андӯда ме хоҳам

رخی در ماتم مطلب به خون اندوده می خواهم

Дилӣ чун дидаи қурбониён осӯда ме хоҳам

دلی چون دیده قربانیان آسوده می خواهم

Забонии сар ба меҳри хомшӣ чун ғунчаи пайкон

زبانی سر به مهر خامشی چون غنچه پیکان

Сиррии фориғи з фикр бӯда ва нобӯда ме хоҳам

سری فارغ ز فکر بوده و نابوده می خواهم

зи сад раҳрав ба паймудан яке манзил наме ёбад

ز صد رهرو به پیمودن یکی منزل نمی یابد

Ман аз манзили нишон дар роҳ нопимўдаҳ ме хоҳам

من از منزل نشان در راه ناپیموده می خواهم

Надорад содаи лавҳии ҳамчуи ман дунёӣ бе ҳосил

ندارد ساده لوحی همچو من دنیای بی حاصل

Ки рӯй матлаб аз ойӣна назадуда ме хоҳам

که روی مطلب از آیینه نزدوده می خواهم

зи гулзорӣ ки чун боди сабои сад парда дар дорад

ز گلزاری که چون باد صبا صد پرده در دارد

Ман аз мушкили писандӣ ғунча нагушӯда ме хоҳам

من از مشکل پسندی غنچه نگشوده می خواهم

Зиҳии ғифлат ки аз мотами сарои чархи миное

زهی غفلت که از ماتم سرای چرخ مینایی

Дили хуш , ҷон беғам , хотир осӯда ме хоҳам

دل خوش، جان بی غم، خاطر آسوده می خواهم

зи оҳӯе ки натавон ёфт аз шухии ғубораш ро

ز آهویی که نتوان یافت از شوخی غبارش را

Ман аз ғифлат барои захм , машк суда ме хоҳам

من از غفلت برای زخم، مشک سوده می خواهم

намеояд зи ман ҳамроҳӣ ҳар нави сафари соиб

نمی آید ز من همراهی هر نو سفر صائب

Рафиқии пой дар роҳи талаб фарсӯда ме хоҳам

رفیقی پای در راه طلب فرسوده می خواهم