То назар аз гули рухсор ту бардошта ам
تا نظر از گل رخسار تو برداشته ام
Мижа дастӣаст ки дар пеш назар дошта ам
مژه دستی است که در پیش نظر داشته ام
Бас ки рухсори ту дар мад назар дошта ам
بس که رخسار تو در مد نظر داشته ام
Дидаам рӯй ту , агар оина бардошта ам
دیده ام روی تو، اگر آینه برداشته ام
Рӯзу шаб чун мижа дар пеши назар ҷилва гараст
روز و شب چون مژه در پیش نظر جلوه گرست
Нусхае каз хати мишкӣни ту бар дошта ам
نسخه ای کز خط مشکین تو بر داشته ام
Май рӯм ҳар қадам аз ҳуш ва ба худ ме оем
می روم هر قدم از هوش و به خود می آیم
То паии қофилаи буии ту бар дошта ам
تا پی قافله بوی تو بر داشته ام
Бо дили танги зи асбоби ҷаҳон сохта ам
با دل تنگ ز اسباب جهان ساخته ام
Ин гиреҳро ба азизӣ чу гуҳар бардошта ам
این گره را به عزیزی چو گهر برداشته ام
Бар гронбории ман раҳм кун эй сайли фано
بر گرانباری من رحم کن ای سیل فنا
Ки ман ин бор ба умеди ту бар дошта ам
که من این بار به امید تو بر داشته ام
Шухии ишқ ба бозор давонидааст маро
شوخی عشق به بازار دوانده است مرا
Хона дар санг агар ҳамчу шарар дошта ам
خانه در سنگ اگر همچو شرر داشته ام
Нестам бехабар аз рози фалак чун наргис
نیستم بی خبر از راز فلک چون نرگس
Гарчи доим ба таҳи пой , назар дошта ам
گرچه دایم به ته پای، نظر داشته ام
Ҳоши аллоҳ ки кунам шикваи зи қисмат , ҳар чанд
حاش الله که کنم شکوه ز قسمت، هر چند
Хушк бӯдааст лабамгар мижа тар дошта ам
خشک بوده است لبم گر مژه تر داشته ام
Гар дар ойӣна байнам нашиносам худ ро
گر در آیینه بینم نشناسم خود را
Бас ки рӯй адаби пос назар дошта ам
بس که روی ادب پاس نظر داشته ام
Чун занами бол ба ҳам дар сафи Форғболон ?
چون زنم بال به هم در صف فارغبالان؟
Ман ки ҳар пари заданеи дом дигар дошта ам
من که هر پر زدنی دام دگر داشته ام
Дилаш аз барқи сбкдстии ман об шуда аст
دلش از برق سبکدستی من آب شده است
Пеши хуршедгар аз мум сипар дошта ам
پیش خورشید گر از موم سپر داشته ام
Пардаи хӯн аз рухи мақсӯд ба як сӯ афтод
پرده خون از رخ مقصود به یک سو افتاد
Гашти равшан ки тамошоӣ дигар дошта ам
گشت روشن که تماشای دگر داشته ام
Чаҳ кашами миннати хуршеди қиёмати соиб ?
چه کشم منت خورشید قیامت صائب؟
Ман ки бар оташи дили доман тар дошта ам
من که بر آتش دل دامن تر داشته ام