Даст дар домани он зулф мънбр зада ам

دست در دامن آن زلف معنبر زده ام

Боз бар оташи худ доман маҳшар зада ам

باز بر آتش خود دامن محشر زده ام

Шамъи бедори дилони равшанӣ аз ман дорад

شمع بیدار دلان روشنی از من دارد

Оби ҳайвон ба рухи Хизр мукаррар зада ам

آب حیوان به رخ خضر مکرر زده ام

Барқи ишқам ки ба болу пари парвози баланд

برق عشقم که به بال و پر پرواز بلند

Қудсёнро сари миқроз ба шҳпр зада ам

قدسیان را سر مقراض به شهپر زده ام

Бастаам аз сухани ишқ ба хомӯшии лаб

بسته ام از سخن عشق به خاموشی لب

Меҳр аз мум ба минқор самандар зада ам

مهر از موم به منقار سمندر زده ام

Нест як сарв ки паҳлу ба ниҳол ту занад

نیست یک سرو که پهلو به نهال تو زند

Борҳо дар чамани хулд саросар зада ам

بارها در چمن خلد سراسر زده ام

Сари хати рост рӯй ҷода аз ман дорад

سر خط راست روی جاده از من دارد

Сафҳаи дашти ҷунунро ҳама мстр зада ам

صفحه دشت جنون را همه مسطر زده ام

Сафҳа хирқаам аз бахя ҳастӣ сода аст

صفحه خرقه ام از بخیه هستی ساده است

Ҳамчуи сӯзани зи гиребони фано сар зада ам

همچو سوزن ز گریبان فنا سر زده ام

Гарчи зоҳиди ним , одоб вузӯ ме донам

گرچه زاهد نیم، آداب وضو می دانم

Шастаам дасти зи саҷҷода ва соғар зада ам

شسته ام دست ز سجاده و ساغر زده ام

Чун садафи коса дар юза ба Нитсаон набарам

چون صدف کاسه در یوزه به نیسان نبرم

Ба гиреҳи оби рухи хеш чу гавҳар зада ам

به گره آب رخ خویش چو گوهر زده ام

Ману андешаи озодӣ аз он ҳалқаи зулф ?

من و اندیشه آزادی از آن حلقه زلف؟

Ризқ парвоз шавад болам агар пар задаам !

رزق پرواز شود بالم اگر پر زده ام!

Соиби он булбули мастам ки зи ширини суханӣ

صائب آن بلبل مستم که ز شیرین سخنی

Намаки суда ба доғи дил маҳшар зада ам

نمک سوده به داغ دل محشر زده ام