Гар шӯй бо хабар аз сӯзи дили битобм

گر شوی با خبر از سوز دل بیتابم

Дам обӣ нахурӣ то накунӣ серобам

دم آبی نخوری تا نکنی سیرابم

Муҳаррамӣ нест дар офоқ ба маҳрӯмии ман

محرمی نیست در آفاق به محرومی من

Айн дарёему саргаштатар аз гирдобам

عین دریایم و سرگشته تر از گردابم

Шӯри ман ҳақи намак бар ҳама дилҳо дорад

شور من حق نمک بر همه دلها دارد

Нест мумкин ки фаромӯш кунанд аҳбобам

نیست ممکن که فراموش کنند احبابم

Бас ки олӯдаи исён шудаам , май тарсам

بس که آلوده عصیان شده ام، می ترسم

Ки дарин гирди замин гир шавад сайлобам

که درین گرد زمین گیر شود سیلابم

Набзи ман чун раг сангаст з ҷустани эмин

نبض من چون رگ سنگ است ز جستن ایمن

Бас ки сангин шудаи зи афсонаи ғифлати хобам

بس که سنگین شده ز افسانه غفلت خوابم

Хомшӣ дорадам аз мардуми каҷи баҳси эмин

خامشی داردم از مردم کج بحث ایمن

Нест чун моҳии лаби бастаи ғами қуллобам

نیست چون ماهی لب بسته غم قلابم

Барг айшаст марои боиси ғифлати соиб

برگ عیش است مرا باعث غفلت صائب

Ҳамчуи наргиси баради айёми баҳорони хобам

همچو نرگس برد ایام بهاران خوابم