Ба фалак аз тани хокӣ чу масеҳо рафтам

به فلک از تن خاکی چو مسیحا رفتم

Аз дили хам ба прихонаҳ мино рафтам

از دل خم به پریخانه مینا رفتم

Манам он шабнами афтода ки шуд оби дилам

منم آن شبنم افتاده که شد آب دلم

То зи пастӣ ба сӯии олам боло рафтам

تا ز پستی به سوی عالم بالا رفتم

Он ҳубобам ки мукаррар ба ҳавои дили хеш

آن حبابم که مکرر به هوای دل خویش

Сари з дарё задаму боз ба дарё рафтам

سر ز دریا زدم و باز به دریا رفتم

Ғӯта дар коми наҳангу даҳан шер задам

غوطه در کام نهنگ و دهن شیر زدم

Аз сари кӯии харобот ба ҳар ҷо рафтам

از سر کوی خرابات به هر جا رفتم

Чун гуҳари гирди ятемӣ ба рух санг нишаст

چون گهر گرد یتیمی به رخ سنگ نشست

То ман аз ҳалқаи атфол ба саҳрои рафта

تا من از حلقه اطفال به صحرا رفته

Рӯм акнӯн чу Асои роҳ ба пои дгарон

روم اکنون چو عصا راه به پای دگران

Ман ки сад бодияро силсила бар по рафтам

من که صد بادیه را سلسله بر پا رفتم

Дил чу ваҳшӣаст ғам аз касрат ҳамроҳон нест

دل چو وحشی است غم از کثرت همراهان نیست

Ки ман ин роҳ ба сад қофила танҳо рафтам

که من این راه به صد قافله تنها رفتم

Гарчи бемории ман рӯй ба беҳбуд гузошт

گرچه بیماری من روی به بهبود گذاشت

Дардам инаст ки аз ёд масеҳо рафтам

دردم این است که از یاد مسیحا رفتم

Нарасидам ба мақомӣ ки набояд рафтан

نرسیدم به مقامی که نباید رفتن

Гарчи як умр ба дунбол таманно рафтам

گرچه یک عمر به دنبال تمنا رفتم

Асарӣ аз дил хӯн гашта надидам , ҳар чанд

اثری از دل خون گشته ندیدم، هر چند

Дар рагу решаи он зулф чилипо рафтам

در رگ و ریشه آن زلف چلیپا رفتم

Натавон барқи сияҳи хона Лайлӣ гардид

نتوان برق سیه خانه لیلی گردید

Ба сияҳи хона бемонеъ савдо рафтам

به سیه خانه بی مانع سودا رفتم

Оҷизам дар раҳи борӣки муҳаббати соиб

عاجزم در ره باریک محبت صائب

Ман ки роҳи камари мӯр ба шабҳо рафтам

من که راه کمر مور به شبها رفتم