Даст дар домани рангини баҳорӣ наздам

دست در دامن رنگین بهاری نزدم

Нохунӣ бар дили гулзор чу хорӣ наздам

ناخنی بر دل گلزار چو خاری نزدم

Шабнамӣ нест дарин боғ ба маҳрӯмии ман

شبنمی نیست درین باغ به محرومی من

Ки дилам хӯн шуд ва бар лолаи изорӣ наздам

که دلم خون شد و بر لاله عذاری نزدم

Даҳшати сахтии ин роҳ гиреҳ кард маро

دهشت سختی این راه گره کرد مرا

Сина чун обила бар нашутур хорӣ наздам

سینه چون آبله بر نشتر خاری نزدم

Сохтам чун хаси гирдоб ба саргардонӣ

ساختم چون خس گرداب به سرگردانی

Даст чун мавҷ ба домони канорӣ наздам

دست چون موج به دامان کناری نزدم

Ганҷи пари гавҳари ман ашки надомат кофӣ аст

گنج پر گوهر من اشک ندامت کافی است

Бар сари ганҷӣ агар ҳалқа чу Марӣ наздам

بر سر گنجی اگر حلقه چو ماری نزدم

Дар шикасти дили ман чарх чаро мекӯшад ?

در شکست دل من چرخ چرا می کوشد؟

Санг бар шишаи паймонагусорӣ наздам

سنگ بر شیشه پیمانه گساری نزدم

Зон зи айбу ҳунар хеш нагаштам огоҳ

زان ز عیب و هنر خویش نگشتم آگاه

Ки ба ихлос дар оинаи дорӣ наздам

که به اخلاص در آینه داری نزدم

Шуд серуми хоки дарин бодияу зи поси адаб

شد سرم خاک درین بادیه و ز پاس ادب

Даст чун гирд ба фитроки саворӣ наздам

دست چون گرد به فتراک سواری نزدم

Гашти харҷи кафи афсӯс , ҳинои хӯнам

گشت خرج کف افسوس، حنای خونم

Бӯса бар пои булӯрӣни нигорӣ наздам

بوسه بر پای بلورین نگاری نزدم

Гарчи сари ҳалқаи длсўхтгонм чун доғ

گرچه سر حلقه دلسوختگانم چون داغ

Нохунӣ бар ҷигари лолаи изорӣ наздам

ناخنی بر جگر لاله عذاری نزدم

Тири тхшии тамаъ аз шер шикорон дорам

تیر تخشی طمع از شیر شکاران دارم

Ки зи кӯтоҳии иқболи шикорӣ наздам

که ز کوتاهی اقبال شکاری نزدم

Сайл бар хонаи ман зӯр чаро май орад ?

سیل بر خانه من زور چرا می آرد؟

Ман чун бевақт дар хонаи ёрӣ наздам

من چون بی وقت در خانه یاری نزدم

Кори ин ншأаҳи сазовор ба иқбол набӯд

کار این نشأه سزاوار به اقبال نبود

На з аҷзаст агар даст ба корӣ наздам

نه ز عجزست اگر دست به کاری نزدم

Ба чаҳ тақсири зарами қисмат оташ гардид ?

به چه تقصیر زرم قسمت آتش گردید؟

Ханда чун гул ба туҳидастии хорӣ наздам

خنده چون گل به تهیدستی خاری نزدم

Гарчи чун шонаи ду сад захм намоён хӯрдам

گرچه چون شانه دو صد زخم نمایان خوردم

Дасти соиб ба сари зулфи нигорӣ наздам

دست صائب به سر زلف نگاری نزدم

Хониш
ғзл шморҳ 105 — прӣ соткнӣ ъндлӣб