Тамаъи бӯса аз он лаъли шукр хо дорам

طمع بوسه از آن لعل شکر خا دارم

Хайр аз хона дар баста таманно дорам

خیر از خانه در بسته تمنا دارم

Чун қадаҳи чашм ба эҳсон суроҳеаст маро

چون قدح چشم به احسان صراحی است مرا

Рӯзии худ тамаъ аз олам боло дорам

روزی خود طمع از عالم بالا دارم

Чаҳ кунад бо ҷигари сӯхтаи чандини хор

چه کند با جگر سوخته چندین خار

Дами обӣ ки ман аз обила по дорам

دم آبی که من از آبله پا دارم

Нест аз реги равони мавҷи нафаси сӯхта ро

نیست از ریگ روان موج نفس سوخته را

Лаби хушкӣ ки ман аз суҳбат дарё дорам

لب خشکی که من از صحبت دریا دارم

Дона аз дом ба андоз раҳои чинам

دانه از دام به انداز رهایی چینم

Тӯша охиратаст ончии з дунё дорам

توشه آخرت است آنچه ز دنیا دارم

Нест бе гавҳари ибрати садафи олами хок

نیست بی گوهر عبرت صدف عالم خاک

На з тифлӣаст агар завқ тамошо дорам

نه ز طفلی است اگر ذوق تماشا دارم

Ваҳшат аз дидани макрӯҳ фузун ме гардад

وحشت از دیدن مکروه فزون می گردد

На з ҳирсаст агар рӯй ба дунё дорам

نه ز حرص است اگر روی به دنیا دارم

Тани хокӣ ки ба меъмории он машғӯлам

تن خاکی که به معماری آن مشغولم

Лаб бомайаст ки аз баҳр тамошо дорам

لب بامی است که از بهر تماشا دارم

Дар сияҳи хона Лайлӣ набӯд маҷнӯн ро

در سیه خانه لیلی نبود مجنون را

Ин ҳузурӣ ки ман аз парда шабҳо дорам

این حضوری که من از پرده شبها دارم

Соиб аз муҳаррамии шонаи дилами сад чок аст

صائب از محرمی شانه دلم صد چاک است

Роҳ ҳар чанд дар он зулф чилипо дорам

راه هر چند در آن زلف چلیپا دارم