Қатра бесарв поем дил дарё дорам

قطره بی سرو پایم دل دریا دارم

Зарраи хокаму пешонӣ саҳро дорам

ذره خاکم و پیشانی صحرا دارم

Нест аз сайли гаронсанги ҳаводиси хатарам

نیست از سیل گرانسنگ حوادث خطرم

Хона дар кӯчаи гумномӣ анқо дорам

خانه در کوچه گمنامی عنقا دارم

Ҳамчуи шабнам чаҳ ба маҷмӯъаи гули дили бандам ?

همچو شبنم چه به مجموعه گل دل بندم؟

Ман ки дар дидаи хуршеди фалак ҷо дорам

من که در دیده خورشید فلک جا دارم

Ҷигари санг ба навмидии ман май сӯзад

جگر سنگ به نومیدی من می سوزد

Шиша обилаам , роҳ ба хоро дорам

شیشه آبله ام، راه به خارا دارم

Ман тнки ҳавсилау духтари рзшишаҳ дил аст

من تنک حوصله و دختر رزشیشه دل است

Чаҳ аҷабгар ҳаваси тавбаи з саҳбо дорам ?

چه عجب گر هوس توبه ز صهبا دارم؟

Ба як оғӯш чаҳ гули чинам аз он нахли умед ?

به یک آغوش چه گل چینم از آن نخل امید؟

Ҳамчуи гули як бағали оғӯш таманно дорам

همچو گل یک بغل آغوش تمنا دارم

Мум аз чарб забонӣ накунад сайди маро

موم از چرب زبانی نکند صید مرا

Шуълаам шуъла , сръолм боло дорам

شعله ام شعله، سرعالم بالا دارم

Гиря тоб нишаст аз рухи ман гирди хумор

گریه تاب نشست از رخ من گرد خمار

Чашм бар хӯшаи ангур сурайё дорам

چشم بر خوشه انگور ثریا دارم

Нақши умед маҳоласт ки сӯрати бандад

نقش امید محال است که صورت بندد

Чанд ойӣна бар сӯрат анқо дорам ?

چند آیینه بر صورت عنقا دارم؟

Рӯзгорӣаст зи чашми гҳроФшони соиб

روزگاری است ز چشم گهرافشان صائب

Ҳамчуи гирдоби ватан дар дил дарё дорам

همچو گرداب وطن در دل دریا دارم