Чанд худро зхёли ту ба хоб андозам ?

چند خود را زخیال تو به خواب اندازم ؟

Чанд аз ташнаи лабии санг дар об андозам ?

چند از تشنه لبی سنگ در آب اندازم؟

Дар нҳонхонаҳ маҳваст ъбодтгоҳм

در نهانخانه محوست عبادتگاهم

Нестам мавҷ ки саҷҷода бар об андозам

نیستم موج که سجاده بر آب اندازم

Лола Эй нест сабоҳат ки маро гарм кунад

لاله ای نیست صباحت که مرا گرم کند

Чаҳ бар ин оташи афсурда кабоб андозам ?

چه بر این آتش افسرده کباب اندازم؟

Чанд дар пардаи тавон машқи назар бозӣ кард ?

چند در پرده توان مشق نظر بازی کرد؟

Тарҳи назора ба он рӯй ниқоб андозам

طرح نظاره به آن روی نقاب اندازم

Ман ки бар чашми худ аз нури шарар май ларзам

من که بر چشم خود از نور شرر می لرزم

Ба чаҳ ҷуръати зи ҷамоли ту ниқоб андозам ?

به چه جرأت ز جمال تو نقاب اندازم؟

Миннати оби Хизри сӯхти маро , наздик аст

منت آب خضر سوخت مرا، نزدیک است

Ки нафаси сӯхтаи худро ба сароб андозам

که نفس سوخته خود را به سراب اندازم

Талхе нест ки бар худ натавон ширин кард

تلخیی نیست که بر خود نتوان شیرین کرد

Ба ки меҳри лаб ӯро ба шароб андозам

به که مهر لب او را به شراب اندازم

Чанд дар шеър кунам умри гиромиро сарф ?

چند در شعر کنم عمر گرامی را صرف؟

Чанд азин гавҳар ноёб дар об андозам

چند ازین گوهر نایاب در آب اندازم

Ба ки кӯтоҳ кунам зулфи суханро соиб

به که کوتاه کنم زلف سخن را صائب

Раги ҷонро чаҳ зарураст ба тоб андозам ?

رگ جان را چه ضرورست به تاب اندازم؟