Ҷазбае кӯ ки зи худ даст фишон бархезам ?
جذبه ای کو که ز خود دست فشان برخیزم؟
Аз ҷаҳон бедилу чашм нигарон бархезам
از جهان بی دل و چشم نگران برخیزم
Гирди ман бртў гаронаст , биафшон дастӣ
گرد من برتو گران است، بیفشان دستی
Ки зи домони ту эй сарв равон бархезам
که ز دامان تو ای سرو روان برخیزم
Мағзро пӯст ҳиҷобаст зи омезиши қанд
مغز را پوست حجاب است ز آمیزش قند
Кӣ буд ки зи сар ҳар ду ҷаҳон бархезам ?
کی بود که ز سر هر دو جهان برخیزم؟
Пеш аз он дам ки шавам хок , з хокам бурдор
پیش از آن دم که شوم خاک، ز خاکم بردار
То ба нақд аз сари ин хурда ҷон бархезам
تا به نقد از سر این خرده جان برخیزم
Ба шитобӣ ки сапанд аз сари оташи хезад
به شتابی که سپند از سر آتش خیزد
Ба ҳавои ту ман аз хеш чунон бархезам
به هوای تو من از خویش چنان برخیزم
Ба сбкдстии сайлоби фано мумкин нест
به سبکدستی سیلاب فنا ممکن نیست
Каз сари роҳи ту чун санг нишон бархезам
کز سر راه تو چون سنگ نشان برخیزم
Чанд дар суду зиёни умр сар ояд , кӯи ишқ
چند در سود و زیان عمر سر آید، کو عشق
То азин олами пари суд ва зиён бархезам
تا ازین عالم پر سود و زیان برخیزم
Сарви озодаи ман то нашавад содаи зи нақш
سرو آزاده من تا نشود ساده ز نقش
Нест мумкини зи лаби об равон бархезам
نیست ممکن ز لب آب روان برخیزم
Дар кмонхонаҳи афлок иқомат куфраст
در کمانخانه افلاک اقامت کفرست
Ба миён омадаам то з миён бархезам
به میان آمده ام تا ز میان برخیزم
Ончунон пайкари ман нақш набастааст ба хок
آنچنان پیکر من نقش نبسته است به خاک
Ки ба бонги ҷарас аз хоб гарон бархезам
که به بانگ جرس از خواب گران برخیزم
Гарчи чун сояи замини гири зи перӣ шуда ам
گرچه چون سایه زمین گیر ز پیری شده ام
Ба ҳаводории он сарв ҷавон бархезам
به هواداری آن سرو جوان برخیزم
Хобам аз сахтии айём сабк гардӣда аст
خوابم از سختی ایام سبک گردیده است
Бистар нарм надорам ки гарон бархезам
بستر نرم ندارم که گران برخیزم
Муҳлати умр каму фурсати хизмат танг аст
مهلت عمر کم و فرصت خدمت تنگ است
Магар аз хок чу неи баста миён бархезам
مگر از خاک چو نی بسته میان برخیزم
Он сапандам ки зтар домании худ соиб
آن سپندم که زتر دامنی خود صائب
Аз сар оташ сӯзанда гарон бархезам
از سر آتش سوزنده گران برخیزم