Бас ки чун барги хазони дидаи парешони ҳолам

بس که چون برگ خزان دیده پریشان حالم

Сояи худро ба замин мекашад аз дунболам

سایه خود را به زمین می کشد از دنبالم

Ҷигари пора вале неъмати сӣ рӯз ман аст

جگر پاره ولی نعمت سی روز من است

Накунад дағдағаи ризқи парешони ҳолам

نکند دغدغه رزق پریشان حالم

Кист ҷузи оинау оби дарин қаҳти обод

کیست جز آینه و آب درین قحط آباد

Ки кунад гиря ба рӯзи сафар аз дунболам

که کند گریه به روز سفر از دنبالم

Ҳар киро дард дилӣ ҳаст ба ман шарҳ диҳад

هر که را درد دلی هست به من شرح دهد

Ҳар киро бор гаронӣаст маниши ҳмолм

هر که را بار گرانی است منش حمالم

Гуҳ ба хокам кашаду гоҳ ба хӯн ғалатанд

گه به خاکم کشد و گاه به خون غلطاند

Чун пари тирау боли тан ман шуд болам

چون پر تیره و بال تن من شد بالم

Гиряи сангдил аз бас ки фишурдааст маро

گریه سنگدل از بس که فشرده است مرا

Хор дар дида ойӣна занад тимсолам

خار در دیده آیینه زند تمثالم

Бодаи соф буд оинаи тӯтии ман

باده صاف بود آینه طوطی من

Дар ҳаримӣ ки лаб ҷом набошад лолам

در حریمی که لب جام نباشد لالم

Об дар дидаи оташи з тараҳҳум гардад

آب در دیده آتش ز ترحم گردد

Соиби он шамъ агар шуъла занад дар болам

صائب آن شمع اگر شعله زند در بالم