Гӯши нози ту ба фарёди ҳазин май молам

گوش ناز تو به فریاد حزین می مالم

То ҷабини ҳаваси худ ба замин май молам

تا جبین هوس خود به زمین می مالم

Бо лаби тозаи хаташ чанд сиёҳӣ бузанд

با لب تازه خطش چند سیاهی بزند

Чеҳраи оби Хизрро ба замин май молам

چهره آب خضر را به زمین می مالم

Рӯй бар пои ту май молам ва май молами чашм

روی بر پای تو می مالم و می مالم چشم

Кин манам бар кафи пои ту ҷабин май молам

کاین منم بر کف پای تو جبین می مالم

Манам он ҷаври ватани дида ки аз завқи сафар

منم آن جور وطن دیده که از ذوق سفر

Рӯ ба девор ва дар хонаи зин май молам

رو به دیوار و در خانه زین می مالم

Бол бар ҳам заданам дар қафас аз шодӣ нест

بال بر هم زدنم در قفس از شادی نیست

Даст барадаст зи афсӯси чунин май молам

دست بردست ز افسوس چنین می مالم

Рӯзгорӣаст ки машшотаи фикрами соиб

روزگاری است که مشاطه فکرم صائب

Ранг бар чеҳраи маънии намакин май молам

رنگ بر چهره معنی نمکین می مالم